‏نمایش پست‌ها با برچسب 1-تغذیه وبهداشت. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب 1-تغذیه وبهداشت. نمایش همه پست‌ها

آداب کامل خوردن و نوشیدن


آداب کامل خوردن و نوشیدن


امام محمد غزالی
ترجمه و تحقیق: محمد صالح سعیدی


فصل اول: مسایلی که پیش از خوردن لازم است رعایت شوند

1- از دیدگاه اسلام، غذایی که خورده میشود، باید ذاتاً حلال باشد و مطابق روش اسلام از راه کسب مشروع به دست آمده باشد و لازم است خوردن غذا با نیت تقوی و با قصد نیرو گرفتن برای اطاعت و عبادت خدا باشد. خداوند می فرماید: (يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً )[1]: «( به پيغمبران گفته‌ايم تا به پيروان خود برسانند . گفته‌ايم ) اي پيغمبران ! از غذاهاي حلال بخوريد و كارهاي شايسته بكنيد.»

2- وقتی که شخص سر سفره میآید، نیتش رضای خدا و به خاطر (نیرو گرفتن بر) طاعت و عبادت خدا باشد، از این رو شایسته است پیش از شروع به خوردن غذا دستهای خود را خوب بشوید. رسول خدا (ص) می فرماید: «وضو گرفتن (شستن اعضای وضو) پیش از خوردن غذا فقر و تنگدستی را از بین میبرد و بعد از (خوردن غذا شستن اعضای وضو) گناهان صغیره را پاک می کند».

3- بهتر است غذا در سفره و بر روی زمین قرار گیرد، چون این عمل بر روش پیامبر نزدیک تر است، زیرا که پیامبر(ص) به هنگام خوردن غذا آن را بر زمین می نهاد، چون این عمل به تواضع و فروتنی نزدیک تر می باشد.

گویند: چهار چیز در زمان پیامبر(ص) به صورت امروزی نبوده اند، بلکه بعد از او به وجود آمده اند و عبارتند از:

1-سفره،2-غربال،3-ماده ی شست و شوی از قبیل(صابون و چوبک و غیره)؛ 4- پرخوری.

البته ما نمی گوییم خوردن بر سفره ها و وسایل بهداشتی امروزی امری ممنوع و نهی شده است، چرا که هر امر اختراع شده ای ممنوع و بدعت سیئه نمی باشد، بلکه اختراعی مکروه و بدعت به حساب می آید که بقای آن با یکی از دستورات شرع اسلام در تضاد باشد. بدیهی است چهار مورد فوق جزو بدعت های حسنه می باشند، به این سبب که هر کدام فواید خاص خود را دارند.

4-لازم است شخص در حین نشستن بر سر سفره ی غذا خوب و مؤدب بنشیند و این حالت را تا آخر ادامه دهد. چنانکه رسول خدا(ص) وقتی که بر سر سفره ی غذا می نشست، گاهی به دو زنوا می نشست و زمانی هم بر پشت دو قدم خود می نشست و گاهی هم پای راست خود را بیرون می آورد و زانو را ایستاده جلو قرار می داد و بر روی پای چپ می نشست و می فرمود:

«من در حال تکیه زده غذا نمی خورم،(و می فرمود) من بنده ای هستم که به مانند دیگر بندگان خدا می خورم و می نشینم».

5-خوردن و نوشیدن در حالت خوابیده و یا تکیه زده کراهت دارد، مگر برای کسی که ضعیف و ناتوان باشد و بدون تکیه گاه، قادر به نشستن نباشد و لازم است شخص تصمیم بگیرد که در خوردن و نوشیدن زیاده روی نکند، زیرا که قصد و نیت از خوردن و نوشیدن برای عبادت هنگامی حاصل می شود که فرد اسراف نکند، به خاطر اینکه پرخوری انسا ن را از ادای عبادت باز میدارد، رسول خدا(ص) فرموده است:«آدمی هیچ ظرفی را بدتر از شکم خود پر نکرده است، برای آدمیزاد بسنده است چندان بخورد که سرپای خود بایستد و زنده بماند و اگر نتوانست به این اندازه اکتفا کند، پس باید ظرفیت شکم خود را به سه قسمت تقسیم کند، یک سوم آن را برای غذا و یک سوم را برای نوشیدنی و یک سوم دیگر را برای هوا(نفس کشیدن) اختصاص دهد».

6- لازم است شخص، تا بسیار گرسنه نشود، اقدام به خوردن غذا نکند، زیرا که غذا پشت غذا و سیری بالای سیری(علاوه بر ایجاد بیماری) انسان را نسبت به دیگران سخت دل می کند.

(و او را از وضع گرسنگان بی خبر می سازد) و باید پیش از سیر شدن دست از خوردن بکشد.

بهتر آن است هرچه در دسترس باشد آن را بخورد و منتظر غذاهای لذیذ و سفره های رنگین نباشد، زیرا برکت و کرامت غذا آن است که ساده باشد و در صورت امکان همراه با تجملات و زرق و برق و رنگین ساختن سفره نباشد.

7-شایسته است انسان بکوشد به هنگام غذا خوردن با افراد زیاد بر سر سفره ی غذا حاضر شود، هر چند که از اهل و فرزندان خود باشند، چون خیر و برکت غذا در آن است که افراد بیشتری بر سر آن حاضر شوند، چنانکه رسول خدا فرموده است:

«(با افراد زیاد) بر سر سفره ی غذا گرد هم آیید چون این کار خیر و برکت زیادی برای شما در بر دارد». همچنین از انس روایت شده که:«پیامبر به تنهایی غذا نمی خورد»



فصل دوم: آداب غذا خوردن

مسایلی که در حین خوردن و نوشیدن لازم است که رعایت شوند عبارتند از:

الف: آداب خوردن

1- شخص غذا خوردن را با بسم الله شروع کند و در آخر هم با گفتن الحمدالله خاتمه دهد.برای اینکه حرص و آزمندی به غذا او را از ذکر خدا باز ندارد، بهتر است با برداشتن لقمه ی اول بسم الله و با لقمه ی دوم بسم الله الرحمن و با لقمه ی سوم بسم الله الرحمن الرحیم بگوید و آنها را با صدای بلند ادا نماید تا دیگران نیز به فکر آن بیفتند.

2-خوب است غذا را با دست راست بخورد و اول با چشیدن نمک، آن را شروع کند و در آخر هم با چشیدن نمک پایان دهد و لازم است هنگام غذا خوردن لقمه های کوچک بردارد و خوب آن را بجود و تا آن را فرو نبرده است لقمه ی دیگری برندارد و نباید در سر سفره هیچ نوع غذای مباحی را زشت بدارد، چون آمده است:

« رسول خد(ص) هرگز غذایی را معیوب و آن را ناپسند نمی داشت، بلکه اگر برایش خوشایند می بود، می خورد و گرنه بدون اینکه آن را زشت بدارد، ترک می کرد».

3-( اگر دو نفر یا بشتر در یک بشقاب و یا هر ظرف دیگری غذا می خورند) باید هر یک از انچه که در جلو دست خود دارد بخورد، دست به جلو دیگران نکشد مگر برای میوه جات، چنانکه آمده است، پیامبر اکرم(ص) می فرمود:« از آنچه که در پیش دست خود داری بخور». اما برای خوردن میوه رعایت این کار لازم نیست، زیرا که آمده است رسول خدا(ص) دستش را بر اطراف میوه ها می گرداند( و میوه ی مورد علاقه را بر می داشت، علت آن را از او پرسیدند فرمود:«چون میوه ها یک نوع و یک نواخت نیستند».

4- از بالای کاسه و وسط غذا شروع به خوردن نکند، بلکه در کنار کاسه و از جلو غذا، به خوردن مشغول شود، نان را از وسط نخورد، و همچنین دست بر روی نان مالیده نشود (و به مانند دستمال کاغذی از آن استفاده نگردد) و به جز آنچه که همراه نان خورده می شود، چیز دیگری روی آن گذاشته نشود، به خاطر اینکه نان یکی از نعمت های الهی است که احترامش لازم می باشد، رسول خدا(ص) فرموده است:

«نان را گرامی دارید و احترام آن را بگیرید، چون نان یکی از نعمت های آسمانی است که خداوند متعال نازل فرموده است».باز فرموده است:

«وقتی که لقمه ی یکی از شما افتاد آن را برای شیطان(ایجاد میکروب) نگذارد، بلکه آن را بردارد و بعد از جدا ساختن و دور انداختن قسمت مضر و مستکره آن، بقیه را با دست خود بخورد(چون معلوم نیست که برکت در کدام قسمت آن است».

5-غذای داغ و زیاد گرم را نخوردو در آن فوت نکند، بلکه صبر کند تا سرد شود و مناسب خوردن گردد، آنگاه آن را بخورد.

6-اگر غذای او خرما باشد، مستحب است آنها را به صورت فرد بخورد، مثلا" هفت دانه ای یا پانزده و یا بیست و یک و... همچنین سعی کند که به هنگام خوردن خرما و هر چیز هسته دار، آنها را همراه تفاله و هسته و پوست هایشان در یک بشقاب کنار هم نگذارد و یا آنها را در کف دست خود جمع نکند.

ب: آداب نوشیدنیها

کسی که آب می نوشد، به هنگام نوشیدن، ظرف آب را با دست راست بگیرد و بسم الله بگوید و آن را آهسته و به صورت مکیدن بنوشد و یک جا و با فشار ننوشد، رسول خدا(ص) فرموده است:

«آب را به صورت مکیدن بنوشید نه یک جا و با فشار، زیرا نوشیدن آب به صورت یک جا و بدون نفس کشیدن برای کبد و دستگاه گوارش مناسب نیست». و بعد از نوشیدن بگوید:

«حمد و سپاس سزاوار خدایی است که به واسطه ی رحمت خود آب را خوش گوار کرده و آن را به وسیله ی گناهان ما شور و تلخ نگردانیده است».

وقتی که آب در میان گروهی گردانیده می شود، با دست راست گردانیده شود و بهتر است آب با سه نفس(سه مرتبه) نوشیده شود و در اول هر نفس بسم الله و در آخر آن هم الحمد لله، گفته شود.



ج: آدابی که بعد از فارغ شدن از خوردن و نوشیدن مستحب می باشند، عبارتنداز:

1-هرگاه شخص از خوردن غذا فارغ شد، مستحب است که ریزه نان و غذای افتاده، همچنین سفره ی غذا را جمع کند و سپس غذاهای مانده را در لای دندان های خود بیرون بیاورد و دور بریزد و دهان و دندان خود را به خوبی بشوید.

آمده است:« کسی که پس مانده ی غذای کاسه ی خود را کاملا" با دست پاک کند و آن را بخورد، ثواب آزاد نمودن برده ای را می یابد».

2- مستحب است بعد از خوردن، دست به دعا بگوید:«حمد و ستایش برای خدایی است که به وسیله ی نعمت او کارهای نیک به اتمام می رسد و خیر و برکات نازل می شود، خدایا غذا و روزی حلال به ما عطا کن و ما را یر انجام اعمال نیک وادار بنما، خدایا این غذا را وسیله ی نیرو گرفتن ما بر معصیت و نافرمانی تو قرار مده».بعد از آن سوره ی اخلاص و سورهی (لایلاف قریش) را بخواند.

3- مستحب است تا غذا و سفره ی غذا جمع آوری و برداشته نشود، برنخیزد و اگر غذا از آن دیگری است برای او دعا کند و سپس بگوید:« نیکان غذای شما را خوردند و روزه داران نزد شما افطار کردند و فرشتگان بر شما درود فرستادند».

4- مستحب است بگوید:«الحمدلله الذی اطعمنا و سقانا و کفانا و آوانا سیدنا و مولانا...»

سپس دستها و دهان و دندان خود را به طور کامل بشوید.



فصل سوم: آداب دسته جمعی غذا خوردن و مسایل مربوط به آن

کسی که همراه جمعی بر سر سفره ی غذا می نشیند، لازم است امور زیر را رعایت نماید:

1- قبل از دیگران شروع به خوردن نکند،بلکه صبر نماید تا کسی که از نظر سنی و فضیلت از او بزرگتر است، خوردن را آغاز کند

2-در سر سفره ی غذا سکوت مطلق اختیار نکنند، بلکه راجع به مسایل عادی و مطالبی که دارای خیر و برکت و حاوی پند و اندرز می باشند، صحبت کنند.

3-هرکس نسبت به افراد همنشین مدارا کند و با نرمی و محبت رفتار نماید، قصد بیشتر خوردن از آنان را نداشته باشد و بدون خواست ایشان افراط نکند، چون این کار حرام می باشد.

اگر چنانچه فرد همکاسه، دراثر شرم و یا مسائل دیگر کم خورد، او را به خوردن غذا ترغیب کند و تا سه بار تعارف خود را تکرار نماید و بیشتر از سه بار تکرار ننماید و او را با اصرار و سوگند وادار به خوردن نکند، زیرا که چنین کاری حرام می باشد، چنانکه حسن بن علی گفته است:« غذا خوردن کمتر از آن است که بر سر آن سوگند یاد شود».

4-نباید صاحب خانه به هنگام خوردن به افراد حاضر بر سفره بنگرد و خوردن آنان را زیر نظر بگیرد، به گونه ای که ایشان را شرم آور سازد، بلکه چشم خود را پایین اندازد و مشغول کار خود باشد و پیش از دیگران دست از خوردن نکشد.

5- در حین غذا خوردن کاری را که در نظر دیگران پلید و ناپسند می باشد، انجام ندهد، دست و یا انگشت در ظرف غذا نیندازد و سر و گردن خود را زیاد پایین و به سوی لقمه نکشد، از پس زدن غذا بپرهیزد و اگر چیزی را از دهن خود بیرون آرود، روی خود را از سفره برگرداند و آن را با دست چپ بگیرد، همچنین از گفتن کلمات ناهنجار و نمایانگر پلیدی، خودداری نماید.

7-شخص نباید به خاطر اظهار کم خوری خود زودتر از دیگران دست از خوردن بکشد و از روی سفره ی غذا برخیزد، جعفر بن محمد گفته است:« وقتی که با دیگران روی سفره ی غذا می نشینید، دیرتر از آنان برخیزید، زیرا که این کار ساعتی است که از عمر شما گرفته نمی شود».

_______________________

مختصر احیاء علوم الدین

تألیف و اختصار: امام محمد غزالی

ترجمه و تحقیق: محمد صالح سعیدی

انتشارات: انشارات کردستان سال/1387

[1] - مؤمنون : 51.

غذاهای مناسب برای رمضان

غذاهای مناسب برای رمضان

روزه تمريني است براي اين كه هر آنچه را نبايد ببينيم، نبينيم، هر آنچه را نبايد بگوييم، نگوييم و آنچه را نبايد بخوريم، حذف كنيم و يادمان بماند كه قرار است از راه پرهيز، سالم شويم. اين پرهيز البته هم روحي است و هم جسمي...

اما گاهي اتفاق، جور ديگري است. هر ساله پس از ماه مبارك رمضان افرادي هستند كه افزايش وزن پيدا مي‌كنند، ضعيف مي‌شوند و يا دچار بيماري‌هاي گوارشي شده كه پرخوري و بدخوري دليل عمده آن است و در اين ميان، يكي از چيزهايي كه بسيار پراهميت به‌نظر مي‌رسد لزوم تغذيه سالم است. درباره سالم خواري هم بسيار گفته‌اند و بسيار شنيده‌ايم ،اما گاهي لازم است دوباره بگويند و دوباره بشنويم تا از خاطرمان نرود كه غذاها بيشتر از شمشيرها آدم كشته‌اند!

اگر دچار اضافه وزن هستيد، تنبل و خواب‌آلوديد و تنها راه چاره را در حذف كردن سحري مي‌دانيد، بايد بدانيد كه كار خطرناكي مي‌كنيد، چرا كه به‌خودي خود، برنامه غذايي در اين ماه با حذف يك وعده غذايي همراه است و حذف كردن وعده ديگري مثل سحري، سلامت‌ شما را به خطر مي‌اندازد.

در حقيقت، در ماه مبارك رمضان اگر تعادل مصرف مواد غذايي رعايت شود، همه افراد حداقل 20‌درصد كمتر از ماه‌هاي عادي غذا مي‌خورند و بنابراين با مصرف متعادل مواد غذايي در ماه رمضان، بدن فرصت سوزاندن چربي‌هاي اضافه را پيدا مي‌كند. در نتيجه كساني كه اضافه وزن دارند، وزن اضافي خود را از دست مي‌دهند.

البته از نظر تغذيه‌اي، در روزه بي‌سحري كمبود بيش از حد انرژي باعث مي‌شود كه بدن از منابع چربي براي تامين انرژي استفاده كند كه در اثر سوختن ناقص چربي‌ها، تركيبات كتوني در بدن ايجاد مي‌شوند و منجر به ايجاد بوي بد دهان، سردرد و دردهاي عضلاني مي‌شوند و فرد احساس مي‌كند كه سالم نيست.

همچنين حذف وعده سحري، سبب پايين افتادن قند خون (هيپوگليسمي) شده و نتيجه آن كاهش يادگيري، بي‌حوصلگي و خستگي است. بنابراين، صرف سحري براي همه روزه‌داران به‌خصوص نوجوانان در حال رشد ضروري است.

نكته ديگر اينكه، حتماً براي صرف سحري، كمي زودتر از خواب برخيزيد تا هم ضمن استفاده از بركات معنوي ساعات سحر و مناجات، بدون عجله و با آرامش سحري بخوريد. حتي اگر ميل به خوردن غذا نداريد، آب، چاي، شير و مانند اينها را فراموش نكنيد. براي پيشگيري از احساس تشنگي در طول ساعات روز هم مي‌توان از ليمو‌ترش تازه در پايان سحري استفاده كرد.

روزه‌داران بايد از خوردن غذاهاي خشك نظير كوكوسبزي، كوكو سيب‌زميني، كتلت و گوشت‌هاي سرخ شده مثل كباب، جوجه كباب و ماهي در وعده سحري خودداري كنند، چرا كه اين غذاها به همراه غذاهايي كه ادويه زيادي مي‌طلبد، باعث عطش زياد و ترش كردن در طول روز مي‌شوند.

در اينجا بد نيست به اين نكته هم اشاره كنيم كه اين تفكر كه افراد داراي اضافه وزن درصورت نخوردن سحري، وزنشان كم مي‌شود، اشتباه است و خطرات بسياري را هم براي اين افراد به همراه دارد. همچنين اين روش روي پوست و مو نيز اثر نامطلوب داشته و به ريزش مو منجر مي‌شود.



افراط از نوع زولبيايي، ممنوع

گروهي از افراد هستند كه ماه رمضان رابا زولبيا و باميه معنا مي‌كنند ونه تنها بيشترين حجم از خوراكي‌هاي دريافتي به‌خصوص در وعده افطاررا به مواد چرب، قندي و شيريني مثل زولبيا و باميه اختصاص مي‌دهند بلكه اغلب ميان وعده‌هاي خود را هم از بين مواد غذايي بي‌ارزش يا به‌اصطلاح هله هوله‌ها انتخاب مي‌كنند كه در اين صورت، رمضان نه تنها ماه تزكيه جسمي آنها نخواهد بود كه پيشوازي براي ابتلا به بيماري‌ها محسوب مي‌شود.

يكي از اولين اثرات اين بيهوده‌خواري، چاق شدن است و بدون شك، بلاي چاقي برسر روزه‌داراني كه هنگام افطار از مواد غذايي شيريني مانند زولبيا، باميه و حلوا به مقدار زيادي مصرف مي‌كنند، نازل خواهد شد.

البته اگر همين افراد به جاي مصرف زولبيا و باميه در ماه مبارك رمضان، كشمش و خرما را كه از سودمندترين قندهاي طبيعي هستند، جايگزين كنند نه‌تنها از عوارض سوء در امان مي‌مانند كه از فوايد بي‌شمار مصرف اين مواد غذايي مفيد نيز بهره‌مند خواهند شد.

چه كساني مي‌توانند روزه بگيرند؟
متخصصان مي‌گويند نكته بسيار حائز اهميت در تغذيه مناسب ماه رمضان، اين است كه نمي‌توان براي همه افراد دراين ماه يك الگوي تغذيه‌اي واحد پياده كرد چرا كه هرگونه نياز بدن به غذا، بايد تامين شود و حجم آن را نيز خود فرد تعيين مي‌كند. مثلا در زنان شيرده به اين دليل كه عمده‌اي از مواد غذايي مصرفي، وارد شير شده و به كودك مي‌رسد، نيازهاي تغذيه‌اي آنها بالا مي‌رود. بنابراين، براي شيردهي موفق نيازمند مصرف مواد غذايي بيشتري از نظر كمي و كيفي هستند و درصورت روزه‌دار شدن بايد هنگام سحر و افطار، مواد غذايي را با كميت و كيفيت مطلوبي مصرف كنند تا لطمه‌اي به كودك وارد نشود.



بيماران گوارشي هم كه مبتلا به زخم‌هاي فعال سيستم گوارشي فوقاني مثل معده و اثني عشر هستند، از روزه‌‌داري معافند، چون روزه گرفتن در آنها با تشديد ترشح اسيد معده، منجر به فعال‌سازي‌ زخم و عوارضي چون خونريزي مي‌شود. البته اگر اين بيماران به توصيه‌ها عمل نكرده و روزه گرفتند و حين روزه‌داري، دچار علائمي چون دل درد خصوصا هنگام ظهر شدند كه نشانه فعاليت بيماري است، بايد از ادامه روزه‌ پرهيز كنند. اما سنگ كليه بيماري‌اي نيست كه مانع روزه‌داري شود و بيماران مبتلا به سنگ كليه مي‌توانند با نوشيدن 8 ليوان آب يا مايعات در فواصل افطار تا سحر روزه بگيرند.



يعني همان طور كه به چنين بيماراني در ايام غيراز ماه رمضان توصيه مي‌شود 8 ليوان آب يا مايعات بنوشند، در ماه رمضان هم با تقسيم دفعات نوشيدن آب و مايعات در ساعات بين افطار تا سحر، مي‌توانند روزه بگيرند. البته، افرادي كه تشكيل سنگ‌هاي ادراري در آنها فعال بوده و بيش از دو سنگ ادراري ظرف مدت 6 ماه داشته‌اند و يا هم‌اكنون داراي سنگ ادراري هستند، بهتر است موارد احتياط را در زمينه مصرف مايعات رعايت كنند. اما روزه‌داراني كه فقط يك نوبت سنگ ادراري درمان شده داشته‌اند، به شرط مصرف آب فراوان بين افطار تا سحر مي‌توانند روزه بگيرند، هر چند تحت نظر بودن اين افراد توسط پزشكان نيز بسيار ضروري است.



و اينك افطار



احتمالا بسياري از روزه‌داران با اين نظر موافقند كه تمام لذت روزه داري يك طرف و لذت افطار با چاي و خرما يك طرف! اما همين افطاري لذت بخش و مفيد هم اگر با افراط و تفريط از سوي روزه‌داران همراه باشد نه تنها لذت بخش نخواهد بود كه مشكلات متعددي از احساس سيري و پري ناخوشايند تا به هم خوردن تعادل فاكتورهاي خوني را به همراه خواهد داشت و اين مستلزم آن است كه اراده شما حين افطار شبيه ترمز ABS، عمل كند و زماني كه لازم است، بلافاصله دست از خوردن غذا برداريد. در حقيقت، مواد غذايي مصرفي در وعده افطار و فاصله آن تا سحر، مهم‌ترين بخش از تغذيه ماه رمضان را تشكيل مي‌دهند. از اين‌رو توجه به نكات زير به شما در روزه‌داري سالم كمك شاياني مي‌كند.



1 - مواد غذايي مثل گوشت، مرغ، ماهي، لبنيات و سبزي‌ها بايد قسمت اعظم رژيم غذايي شخص را در برگيرد، مصرف تمام مواد غذايي بايد روي اصول و برنامه باشد. مثلا مصرف بالاي لبنيات بدون مصرف آب به ميزان كافي، احتمال ايجاد سنگ‌هاي مجاري ادراري را بسيار افزايش مي‌دهد. همچنين مصرف مواد پروتئيني (گوشت، مرغ و ماهي) به تنهايي كافي نيست، بلكه در كنار آنها بايد از سبزيجات، سالاد، آب و حبوبات استفاده كرد تا از يبوست جلوگيري شود و بايد در نظر داشت كه مصرف زياد غذاهاي پروتئيني باعث تشنگي مي‌شود.



2 - هنگام افطار از آغاز كردن غذا با آب سرد، نوشابه و مانند اينها جداً خودداري كنيد. به جاي آب سرد كمي آب گرم يا چاي ميل كنيد. مصرف چاي زياد به‌دليل خاصيت ادرارآوري و كافئين موجود در آن توصيه نمي‌شود. با توجه به اينكه در ماه مبارك رمضان، افراد در معرض كم آبي شديد قرار گرفته و مواد زائد با غلظت بالا در ادرارشان دفع مي‌شود، بنابراين در اين ماه براي پيشگيري از تشكيل سنگ‌هاي كليه و سيستم ادراري، بايد مايعات بيشتري در سحر و افطار نوشيد.



3 - افطار را با خرما، كشمش، عسل و به‌طور كلي با يك قند طبيعي آغازكنيد. به اين ترتيب اشتها كنترل مي‌شود و پرخوري كمتر پيش مي‌آيد. خوردن چاي شيرين كم رنگ، شير گرم، فرني و حليم كم ‌روغن نيز در آغاز افطار مناسب است.



4 - اينكه برخي افراد هنگام افطار غذاهاي بسيار ساده‌اي نظير آش و سوپ مصرف مي‌كنند و بعد از چند ساعت شام مي‌خورند، بد نيست چون دستگاه گوارش ابتدا با حجم كمي از غذا آماده فعاليت مي‌شود و از ميزان عطش نيز كاسته مي‌شود و بدن با به دست آوردن حالت ثبات آماده شام مي‌شود؛ اما اينكه برخي از همان ابتدا افطار و شام را با هم مصرف مي‌كنند و يك دفعه مواد غذايي بسياري را وارد دستگاه گوارش مي‌كنند زياد مطلوب نيست و روش اول بسيار بهتر است.



5 - درخصوص كودكان و نوجواناني كه براي اولين بار روزه مي‌گيرند نيز بايد تمام مواد غذايي در رژيم غذايي آنها گنجانده شود. اين نوجوانان بايد در وعده سحر به مقدار كافي غذا بخورند و آب ميوه‌هايي مثل آب هويج و آب گوجه فرنگي را بسيار مصرف كنند.

منبع : همشهری / صدف کوه کن

 

تغذيه صحيح در روزه داري


تغذيه صحيح در روزه داري

 
گرفتن روزه چه فوايدى براى بدن و سلامتى دارد؟

- روزه دارى مى تواند به تغذيه مناسب كمك شايانى نمايد، بدن انسان براى حفظ سلامتى خود همواره مقدارى از چربى موادغذايى را در نقاط مختلف ذخيره مى كند به مرور زمان چربى هاى ذخيره شده تغيير رنگ داده و فشرده مى شوند و احتمال اينكه مورد استفاده مجدد قرار بگيرند بسيار كمتر مى شود. روزه دارى حتى در افراد لاغر و يا با وزن طبيعى به بدن فرصتى مى دهد تا اين چربى ها را از ذخاير آن آزاد كرده و مصرف نمايد و پس از پايان روزه دارى به جاى آن چربى هاى تازه و مناسب ترى را جايگزين نمايد. غذا خوردن سبب مى شود خون فراوانى به دستگاه گوارش سرازير شود كه به دنبال آن بى حالى و كاهش توان فعاليتهاى دقيق فكرى اتفاق مى افتد. روزه با استراحت دادن به دستگاه گوارش و فرستادن خون كافى به سراسر بدن بالاخص به سيستم اعصاب مى تواند به سلامتى بدن كمك شايانى بنمايد. از نظر روانى هم روزه دارى بسيار مفيد است چرا كه مبارزه با خود در زمينه جلوگيرى از خوردن سبب افزايش اعتماد به نفس مى شود كه عامل اساسى در پيشگيرى از مشكلات روانى است.

چه غذاهايى براى سحرى و چه غذاهايى براى افطارى مناسب است و اساساً آيا بدن ميان اين دو وعده تفاوتى از لحاظ موادغذايى كه مورد استفاده قرار مى گيرد قائل شد يا خير؟

- بسيارى از افراد معتقدند هنگام سحرى بايستى از موادغذايى كه انرژى بالايى دارند استفاده كنند تا در طول روز احساس گرسنگى نكنند به خاطر همين مسأله خوردن غذاهاى چرب را ترجيح مى دهند ولى بايستى توجه داشت كه به دنبال مصرف موادغذايى پرچرب، تشنگى شديدى عارض شده كه باعث ايجاد مشكلات عديده اى در اين افراد مى گردد. از طرف ديگر عده اى موادقندى را ترجيح مى دهند كه ذكر اين نكته ضرورى است كه مصرف مواد قندى و شيرينى به مقدار زياد و در يك وعده باعث افزايش ناگهانى هورمون انسولين در خون شده و با توجه به اينكه اين هورمون باعث كاهش قند خون مى گردد ممكن است عوارضى چون سرگيجه، بى حالى، پرخاشگرى، عصبانيت و ضعف ناگهانى به وجود آيد. پس بهتر است در وعده غذايى سحرى از موادغذايى استفاده شود كه بتواند هم انرژى روزانه را تأمين كند و هم از افت ناگهانى قند خون جلوگيرى كند و مهمتر از همه اينكه باعث ايجاد تشنگى شديد نشود.

آيا مى شود سحرى را به طور كلى حذف كرد؟

بسيارى از افراد هستند كه وعده سحرى را به دليل مختلف از جمله عدم توانايى در بيدار شدن صبحگاهى حذف مى كنند. بايستى توجه داشت كه در روزهاى عادى فاصله زمانى بين دو وعده غذايى شام و صبحانه روز بعد حدود ??ساعت است كه تقريباً هفت ساعت از آن در حالت خواب مى گذرد. در ماه مبارك رمضان هم بايستى سعى شود همين حداكثر فاصله زمانى بين وعده هاى غذايى رعايت شود. در صورت عدم مصرف موادغذايى در سحرى و حذف آن فاصله بين وعده افطار و شام تا وعده افطار بعدى حدود ??-??ساعت مى شود كه خالى ماندن دستگاه گوارش و نداشتن منبع انرژى براى اين مدت زمان طولانى بسيار مضر است چرا كه كليه فعل و انفعالات بدنى از جمله روند ترشح اسيد و آنزيمهاى گوارشى، عدم در دسترس بودن آب براى فعل و انفعالات حياتى و اتمام انرژى به علت مصرف يك وعده غذا دچار اختلال شده وعوارض مختلفى چون سوزش سردل، زخم معده، عدم تمركز فكرى، بيخوابى و عصبانيت ديده مى شود. چرا كه در اين حالت در كمترين زمان فعاليت (شب) بيشترين غذا خورده مى شود و در بيشترين زمان فعاليت (طول روز) كه بدن ما نيازمند به سوخت و ساز فعال براى انجام فعاليتهاى روزمره هست هيچ گونه منبع انرژى در دسترس نيست و اين مسأله سبب افت در ميزان و كيفيت فعاليتهاى مورد نياز مى گردد.

تفاوت بين وعده سحرى و افطارى

- بدن ما در زمان افطار در حالت استراحت كامل است بنابراين هنگام افطار بايستى از موادغذايى استفاده شود كه به طور ناگهانى به دستگاه گوارش فشار وارد نشود بنابراين توصيه مى كنيم در زمان افطار روزه خود را با چند عدد خرما همراه با يك استكان چاى يا شير ولرم باز كنيد و بين افطارى و شام خود فاصله اى را در نظر بگيريد مثلاً در اين فاصله مى توانيد وضو گرفته و نمازتان را بخوانيد كه هم ثواب نماز اول وقت را برده و هم حركات نماز باعث شود بدنتان كمى از حالت استراحت درآيد. توصيه مى شود كه شام را با غذاهاى سبك، كم قند و فيبردار مثل سوپ و سبزيجات يا سالاد كه فشار چندانى به معده وارد نمى كنند شروع كرده و سپس به سراغ شام اصلى برويد. چرا كه مصرف بيش از حد موادغذايى شيرين و پرچرب هنگام افطار منجر به تشنگى مى شود و مصرف نوشيدنيهاى زياد بالاخص مايعات خنك با رقيق كردن اسيد و آنزيمهاى دستگاه گوارش سبب اختلال در هضم و جذب موادغذايى مى گردد، اين مسأله پيامدهاى مهمى چون درد شكم و نفخ پيش مى آورد.



براى از بين بردن يا كمتر كردن عطش شديد در اين ماه چه بايد كرد؟

- براى فهم اين سؤال به اين مثال توجه كنيد. مزرعه اى را در نظر بگيريد كه در كنار يك رودخانه پرآب است براى اينكه بتوانيم اين مزرعه به صورت دائم آبيارى شده و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان باشد، سدى مقابل آب مى زنيم تا بتوانيم آب را مهار كرده و با ايجاد روزنه هايى در سد به صورت دائم و كنترل شده مزرعه مان را آبيارى كنيم. در ماه مبارك رمضان نيز بايستى سدى در بدنمان بسازيم كه بتوانيم آب و موادغذايى را كه در سحرى مصرف كرده ايم به صورت يكنواخت ودائم در طول روز به قسمتهاى مختلف بدنمان برساند. اين كار را مى توانيم با مصرف مواد غذايى پرفيبر (سبزيجات و ميوه ها) انجام دهيم. اين دسته از موادغذايى با احاطه ساير گروههاى غذايى خورده شده اولاً باعث مى شود آنزيمهاى گوارشى به صورت آرام آرام روى موادغذايى اثر كند و ثانياً با كم كردن سرعت جذب مواد غذايى باعث مى شود كه بدن به آهستگى و در فراخى وقت اقدام به جذب مواد غذايى بكند كه هم دچار خستگى كمترى مى شود وهم از آن توفان قندى و انسولين بالاى بعد از آن جلوگيرى مى كند بنابراين توصيه مى شود در سحرى از مواد غذايى پرفيبر مثل سبزيجات و بالاخص ميوه ها استفاده كنيد چرا كه ميوه ها اولاً منبع سرشارى از فيبر هستند و ثانياً قند موجود در ميوه ها در حالت خالص و بدون فيبر هم ديرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد كه اين امر سبب مى گردد فرد ديرتر احساس گرسنگى نمايد. مواد غذايى پرفيبر آب زيادى را در خود جذب كرده و بدن مى تواند آن را به آهستگى جذب كند و احساس تشنگى ديرتر عارض مى گردد. يكى از مكانيسم هاى احساس گرسنگى، خالى بودن معده است فيبرها سرعت حركت مواد غذايى را نيز كاهش مى دهند و اين مسأله باعث مى شود كه مكانيسم مذكور ديرتر شروع شود. مصرف آب به مقدار فراوان در وعده سحرى و بالاخص ما بين غذا توصيه نمى شود چرا كه طى اشاره اى كه قبلاً شد باعث رقت اسيد و آنزيمهاى گوارشى شده و اختلال در روند هضم را باعث مى شود.



خانمهاى شيرده با رعايت چه تغذيه اى در هنگام روزه دارى سلامت شان تضمين مى شود؟

دركتب تخصصى تغذيه آمده است كه حدود يك سوم نياز براى ترشح شير از ذخاير چربى بدن كه در سه ماهه سوم حاملگى تشكيل شده است تأمين مى گردد و دو سوم ديگر از طريق تغذيه بايستى مهيا گردد رژيم غذايى مادر شيرده بايستى غنى از پروتئين، كلسيم، آهن و ويتامين ها باشد و در صورت لحاظ نكردن اين مواد در رژيم غذايى وى دچار كمبودهاى شديد و نهايتاً عوارض خطرناكى چون پوكى استخوان، خرابى دندانها، كم خونى و ريزش مو مى شود. طبق فتاوى مراجع عظام مادران شيرده مى توانند روزه بگيرند ولى اگر بعد از چند روز احساس كردند كه روزه سبب كاهش در مقدار شير آنها شده است روزه گرفتن جايز نيست. به مادران در دوران شيردهى توصيه مى شود در وعده هاى غذايى سحرى، افطار و شام از مواد سرشار از آهن (مثل گوشت و حبوبات) و كلسيم (مثل شير و لبنيات) بيشتر استفاده كنند و از خوردن ادويه جات، فلفل، سير، پياز و زيره كه سبب بد بو شدن شير مى شود پرهيز كنند چرا كه مكيدن فرزند يكى از عوامل مؤثر در ترشح شير است و بد بو شدن شير سبب عدم مكش نوزاد شده ومنجر به كاهش يا قطع شير مى گردد.



آيا در سنين مختلف هنگام روزه دارى بايد تغذيه متفاوت باشد؟

نيازهاى تغذيه اى در سنين مختلف متفاوت است نياز به انرژى با افزايش سن كاهش مى يابد كه در ارتباط با كاهش اندازه بدن، كاهش توده چربى و كاهش فعاليت فيزيكى است. نيازهاى پروتئينى در سالمندان كمى بيشتر از افراد جوانتر مى باشد چرا كه براى حفظ تعادل نيتروژنى و پيشگيرى از تعادل منفى نيتروژنى وجلوگيرى از تحليل عضلات لازم است. با توجه به اينكه افراد سالمند به علت كم تحركى اكثراً دچار يبوست هستند مصرف كربوهيدراتهاى پيچيده مثل سبزيجات، غلات كامل و ميوه ها در وعده هاى سحرى و افطارى نسبت به سنين جوان بيشتر توصيه مى شود چرا كه اين گروه از مواد غذايى ذكر شده باعث جلوگيرى از يبوست مى شوند.

در افرادى كه از رژيم هاى غذايى استفاده مى كنند، بايد به چه صورت در مدت اين ماه عمل كنند؟

افرادى كه به جهت كاهش يا افزايش وزن از رژيم هاى غذايى استفاده مى كنند بايستى ناهار رژيم را در سحرى ميل كنند و وعده غذايى مربوط به صبحانه رژيم را براى افطار در نظر گرفته و شام رژيم را هم در جاى خود و به جاى شام ماه مبارك رمضان استفاده كنند.



زولبيا وباميه به صورت سنتى از قديم سر سفره هاى افطار است، ضرورتى در مصرف آن وجود دارد؟

همانگونه كه قبلاً نيز عرض كردم هنگام افطار ذخيره قندى بدن بسيار كم است و به همين دليل بهتر است در زمان افطار با خوردن مواد قندى اين كمبود جبران شود هنگام افطار توصيه مى شود زولبيا يا باميه البته به مقدار كم مصرف شود چرا كه مصرف بيش از حد آن به خاطر استفاده از روغن، كره و ماست و ادويه جات مختلف درتركيبات اين نوع شيرينى جات و عدم اطمينان كافى به منابع مذكور ممكن است سبب مسموميت هاى غذايى شود. علاوه بر آن مصرف بيش از حد زولبيا و باميه با توجه به اينكه اشتها را كاهش مى دهد باعث عدم مصرف مواد مورد نياز ديگر مى شود.



احتياجات كالرى در زنان و مردان به چه ميزانى است؟

لازم به توضيح است كه در ماه مبارك رمضان ميزان نياز به كالرى تفاوت چندانى باحالات غير روزه نداشته و فقط نحوه زمان بندى مصرف مواد غذايى در جهت آزاد شدن ذخاير چربى فشرده و قديمى و جايگزين شدن آنها با بافت جديد و قابل دسترسى متفاوت است كه در جدول زير براساس وزن و ميزان فعاليت نشان داده شده است.



ميزان كاهش وزن در ماه مبارك رمضان تا چه حدى بايد باشد؟

با توجه به اينكه در ماه مبارك رمضان در بيشترين زمان فعاليت (طول روز) كمترين مصرف مواد غذايى را داريم به همين خاطر با توجه به اينكه فعاليتهاى روزمره سبب از دست رفتن كالرى مى شود و وزن كم خواهد شد اين مسأله در مورد افراد مختلف با توجه به جنس (مرد يا زن) ، وزن و سن متفاوت است ولى در حالت معمول بين ? الى ?كيلوگرم كاهش وزن وجود دارد كه اين كاهش قسمتى به از دست دادن كالرى و قسمتى هم به عدم دريافت مواد غذايى و آب مربوط است.

چه مواد غذايى را در اين ماه بهتر است در رژيم غذايى و تغذيه خانواده قرار داد؟

به طور خلاصه توصيه مى شود از مواد غذايى زير در ماه مبارك رمضان بيشتر استفاده شود:



در وعده سحرى:

از غذاهايى كه داراى قندهاى مركب هستند مثل ميوه جات بيشتر استفاده شود.

- ازغذاهاى حاوى فيبر مثل سبزيجات وميوه جات بايستى بيشتر استفاده شود.

- از موادغذايى سرخ كرده، پرچرب و شيرينى پرهيز گردد.

- از غلات و حبوبات به ميزان دلخواه در تركيبات غذاى سحرى لحاظ گردد.

- مصرف بيش از حدگوشت در سحرى توصيه نمى گردد.

- مصرف آب قبل از شروع سحرى و در مابين وعده هاى غذايى توصيه نمى شود.

- مصرف ادويه جات وغذاهايى مثل كله پاچه، سيرابى و... در سحرى توصيه نمى شود.

در وعده افطارى وشام :

- شروع افطارى بايستى با چند عدد خرما همراه كمى آب ولرم يا شير ولرم باشد

- سعى شود بين افطارى و شام فاصله وجود داشته باشد.

- شروع افطارى با نوشيدنى هاى خنك نباشد بلكه حتماً بايست ولرم يا سوپ باشد.

- مصرف بيش از حد مواد غذايى پرچرب و شيرين در افطار سبب تشنگى شده و به دنبال آن آب زيادمصرف مى شود و در نتيجه با كاهش غلظت اسيد و آنزيمهاى گوارشى موجب اختلال در هضم و جذب مواد غذايى مى شود.



در پسران ودخترانى كه مى خواهند براى نخستين بار روزه بگيرند آيا تفاوتى در نوع مواد غذايى مصرفى شان وجود دارد؟

نياز به انرژى در خانمها و آقايان متفاوت است كه مربوط به ميزان فعاليتهاى آنها و اثرات هورمونهاى مختلف مى باشد. در خانمها با توجه به اينكه در دوره عادات ماهيانه كمبودهايى از قبيل آهن ممكن است ديده شود ميزان نياز به برخى از مواد غذايى بيشتر است بنابراين توصيه مى شود خانمها بالاخص افرادى كه تازه به سن بلوغ رسيده وتوفيق روزه دارى در ماه رمضان را كسب كرده اند نسبت به تغذيه خود دقت بيشترى نموده و با مصرف بيشتر مواد سرشار از آهن مثل پروتئينها (نسبت به آقايان) باعث جلوگيرى از عوارضى مثل كم خونى، ريزش مو و... شوند.

منبع:دوستان

غذاهای چرب منجر به سرطان‌های خطرناک می‌شود


غذاهای چرب منجر به سرطان‌های خطرناک می‌شود

رژیم‌های غذایی پرچرب که سرشار از گوشت و روغن هستند احتمال ابتلا به خطرناک‌ترین سرطان‌های بشری را به میزان بسیار زیادی افزایش می‌دهند.

در یکی از بزرگ‌ترین تحقیقات صورت گرفته در مورد سرطان‌ مشخص شد رژیم‌های غذایی پرچرب که سرشار از گوشت و روغن هستند احتمال ابتلا به خطرناک‌ترین سرطان‌های بشری را به میزان بسیار زیادی افزایش می‌دهند.

یکی از این بیماری‌های خطرناک سرطان لوزالمعده است. تحقیقات نشان‌می‌دهد فقط یک هفتم از افرادی که به این سرطان کشنده دچار می‌شوند بعد از یک‌سال زنده می‌مانند.

هر سال نزدیک به 8000 نفر در کشورهای بریتانیایی به این نوع سرطان‌های خطرناک دچار می‌شوند و تقریباً‌ 7000 نفر از این بیماران در سال به دلیل شدت بیماری خود جان خود را از دست می‌دهند.

تحقیقات قبلی معین کرده بود که میزان بالای چربی در بدن و رژیم غذایی نامناسب از دلایل اصلی این‌گونه سرطان‌ها در بدن است.

مطالعات جدید که عادت غذایی بیش از 500 هزار نفر را مورد بررسی قرار داده بود شواهد بیشتری در‌باره علت ابتلای بیماران به این نوع سرطان‌ها در اختیار پزشکان قرار داد.

در این بررسی از داوطلبان خواسته شد فرم‌های خاصی را در مورد جزئیات رژیم‌های غذایی و مشکلات سلامتی خود پر کنند.

دانشمندان مرکز ملی سرطان در مریلند آمریکا دریافتند افرادی که رژیم‌های غذایی پرچرب خصوصاً گوشت قرمز مصرف می‌کنند تا احتمال 53‌درصد بیشتر از سایر افراد در شش سال آینده به بیماری‌های خطرناک دچار می‌شوند.

البته این آمار در زنان کمتر است و فقط 23 درصد از زنان به دلیل مصرف غذاهای پرچرب به این سرطان‌های خطرناک دچار می‌شوند.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که مصرف دو وعده گوشت قرمز در طول روز خطر ابتلا به سرطان روده را به میزان یک‌سوم افزایش می‌دهد.

نتایج این تحقیقات در نشریه سازمان سلامت ملی کشور آمریکا به چاپ رسیده است.

منبع: خبر آنلاین
با تشكر از سايت تابش

چرا قرآن گوشت خوك را حرام شمرده است؟


چرا قرآن گوشت خوك را حرام شمرده است؟


قرآن كریم، انواع غذاها را كه برای جسم و روح انسان مفید بوده و ذائقه‌ی او را نیز ارضاء كرده حلال شمرده است، و از طرفی انسان را از خوردن غذاهای مضر و پلید نهی می‌كند.
ممنوعیت از غذاهای غیربهداشتی و تنفرآمیز یكی از خدمات دين الهی به بشریت است، زیرا در شرایطی كه میكروب كشف نشده بود و اثرات غذاهای پلید در بوجود آوردن بیماری‌ها روشن نبود، آنها را ممنوع اعلام كرده و این خدمت بزرگی در جهت سلامتی انسان‌ها می‌باشد.
یكی از حیوان‌هایی كه مصرف گوشت آن در فهرست غذاهای حرام قرار گرفته است گوشت خوك می‌باشد كه در قرآن از آن به «لحم خنزیر» یاد شده است:

{إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَیْكُمُ الْمَیْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِیرِ وَ...} ؛
خدا، تنها (خوردن) مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه به هنگام سربریدن نام غیرخدا بران بانگ زده شده حرام كرده است.
كه مضمون این آیه، در چهار سوره‌ی قرآن آمده است و علت تاكید قرآن بر این مطلب، همان اهمیت موضوع و خطرات جسمی و روحی مصرف گوشت خوك و نیز آلودگی جامعه‌ی بشری به آن است به طوری كه هنوز در برخی كشورهای جهان به ویژه اروپا و آمریكا گوشت خوك جزء غذاهای رسمی آنها قرار دارد.
حال مي خواهم به حكمت حرام شمردن گوشت خوك بپردازيم :
 
برخی صاحب نظران در مورد حرمت گوشت خوك به برخی از حكمت‌های قرآن اشاره كرده‌اند كه بعضی از آن موارد را در اینجا می‌آوریم و برای آگاهی بیشتر از این موضوع منابعی را جهت مطالعه معرفی می‌كنیم:
در مورد فلسفه‌ی حرمت گوشت خوك از دو جهت می‌توان سخن گفت:

الف. تأثیرات روحی و روانی گوشت خوك:
خوك حتی نزد اروپائیان كه از گوشت آن می‌خورند سمبل بی‌غیرتی است و حیوانی كثیف است. خوك در امور جنسی فوق العاده بی‌تفاوت و لا أبالی است و علاوه بر تأثیر غذا در روحیات كه از نظر علمی ثابت شده است، تاثیر این غذا در خصوص لاأبالی گری در مسائل جنسی مشهود است.
یكی از نویسندگان می‌نویسد: خوك غیرت ناموسی ندارد و جفت خود را درمعرض خوك‌های نر دیگر قرار می‌دهد و حتی از این كار لذت هم می‌برد، كه این صفات در گوشتش هم تاثیراتی دارد از این جهت اشخاصی كه از آن تغذیه می‌كند همان صفات و اخلاق رذیله را پیدا می‌كنند.
ب. ضررهای بهداشتی و بیماری‌هایی كه توسط خوك به انسان منتقل می‌شود: برخی بیماری‌ها هستند كه از جمله عوامل ابتلای به آنها گوشت خوك است و استفاده از گوشت خوك در ایجاد آنها موثر است:

1- اسهال خونی؛

2- یرقان عفونی؛

3- انتامیب هیستولتیك، كه انسان را به اسهال آمیبی مبتلا می‌نماید؛

4- بیماری شبه باد سرخ كه در انسان به صورت لكه‌های سرخ و دردناك توأم با سوزش شدید روی دست‌ها ظاهر می‌شود؛
تصلب شرایین ـ دردهای مفصلی و مسمومیت‌ها و علت آن میزان زیاد چربی و اسیداوریك موجود در گوشت خوك می‌باشد

5- خوك از خوردن چیزهای پلید حتی مدفوع خودش باكی ندارد لذا معده‌اش لانة اقسام میكروب‌هاست كه به گوشت و خون و شیرش هم سرایت می‌كند.

اما برخی بیماری‌ها تنها علت آن، خوردن گوشت خوك است از جمله:
1- «كرم كدوی خوك» كه درعضلات و مغز خوك یافت می‌شود كه انسان را دچارنارسائی‌هایی در دستگاه گوارش می‌كند.

2- «تری شینوز» این نیز كرم دیگری است كه باعث خراشیدن و التهاب جداره امعاء و پیدایش جوش‌ها و دمل‌های پراكنده در تمام بدن و درد شدید عضلانی و سختی تنفس و ناتوانی در سخن گفتن و جویدن غذا و ... می‌شود كه تا به حال درمانی برایش پیدا نشده است

3 - استفاده از گوشت خوك، به علت ثقیل الهضم بودن معده را به زحمت می‌اندازد.
ناگفته نماند كه در كشورهای اسلامی در اثر مبارزه‌ی جدی اسلام، گوشت این حیوان مصرف نمی‌شود و لذا پیامدهای آن نیز كمتر به چشم می‌آید، اما در كشورهای غربی اروپا، آمریكا این ممنوعیت اعمال نمی‌شود ولی با این حال بسیاری از مردم از مصرف آن دوری می‌گزینند؛ حتی در برخی از كشورها مثل برخی قسمت‌های روسیه در اثر شیوع بیماری‌های مربوط به  گوشت خوك (كرم تركین یا ترشین) مصرف گوشت آن را ممنوع اعلام كرده‌اند و همچنین بیماری كرم كدوی خوك به صورت گسترده در جهان منتشر شده و در كشورهای اسلامی كه گوشت خوك مصرف نمی‌كنند به ندرت دیده می‌شود.

نتيجه :
حكمت تحریم گوشت خوك را می‌توان پیشگیری از زیان مترتب بر گوشت خوك شمرد ولی این ضررهای بهداشتی و اخلاقی فقط می‌تواند به عنوان فلسفه و حكمت این حكم مطرح شود ـ نه علت انحصاری آن ـ و هنوز باید منتظر كشفیات جدید علمی در این باره باشیم.پس حرام‌ها و حلال‌های خداوند دارای مصلحت‌ها و حكمت‌هایی است كه با پیشرفت علوم بدان‌ها بیشتر پی می‌بریم. به عبارت دیگر قرآن به برخی نكات اشاره می‌كند كه علوم پزشكی و عقل آدمیان درصدر اسلم آنها را كشف نكرده بود كه نمونه‌ی آن همین تحریم گوشت خوك است كه برخی از مضرات و حكمت‌های آن اشاره شد.

--------------------------------------

منابع جهت مطالعه بیشتر:
- تفاسیر قرآن ذیل آیه‌های یاد شده از جمله نمونه، ج 1، ص 586.
- پژوهشی در اعجاز علمی قرآن، دكتر محمدعلی رضایی اصفهانی.
- طب در قرآن، دكتر عبدالحمید دیاب و دكتر احمد قرقوز.
- اسلام پزشك بی‌دارو، احمد امین شیرازی.
- آموزه‌های تندرستی در قرآن، حسن رضا رضایی.
- بقره / 173، مائده / 3، انعام / 145، نحل / 115.
- تفسیر نمونه، ج 1، ص 586.
فلسفة احكام، احمد اهتمام، ص 162، به نقل از پژوهشی در اعجاز علمی قرآن، دكتر محمدعلی رضایی‌اصفهانی، ص 321، ج 2.
- طب در قرآن، دكتر عبدالحمید دیاب و دكتر قرقوز، ص 146 ـ 147.
- فلسفة احكام، ص 161 ـ 162.
 
به نقل از:
www.55a.net

ديدگاه علمي تغذيه در اسلام/ (فلينظر الانسان الي طعامه)


ديدگاه علمي تغذيه در اسلام/ (فلينظر الانسان الي طعامه)

دکتر سيدصمد آقاميري  (مدرس تغذيه کاربردي)
فاطمه رمضاني، دکتر سهيلاصادقي
 

اشاره:
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5Taa2iWLuaDpdMVlfeWVahPwiUpZ-tYPVp884GKVZJ-ilCDSmKOQyaykMd6gfpMIFgXFDhxQxgy4b7eEvUbcVJkscYKie7Al2Cd_zQoq14SSYJg0Zxw7sYmNs0Q62MhPfFDc1rghM7b4/s128/04.jpg
از اسلام مطالب بسياري درباره غذا و تغذيه موجود است که چون بررسي علمي در آنها به عمل نيامده، بعضي را اين تصور پيش مي آيد که نيروهاي ذخيره شده نزد اسلام فقط براي صفاي روح و تغذيه روان به مصرف رسيده و غذاشناسي اسلامي نمي تواند در ميان کتابهاي علمي غذايي جايي براي خود باز کند! و حال آنکه چنين نيست! و ما در اين مقاله و مقالات آينده برآنيم که با وجود عدم توانايي و دانايي در مقابل بيکران دانايي و توانايي خالق انسان، اندکي را از لابه لاي کتابها و... و با توجه به آيات و روايات، اندکي در اين وادي قدمي برداريم و در ادامه در ماه مبارک رمضان درباره فلسفه روزه نيز مطالبي چند برصفحه آوريم؛
پس از ستايش خداي متعال و درود بر نبي گرامي اسلام بايد بگوييم در بدن انسان دستگاهي قرار گرفته که خود دنيايي عظيم است چنان که حضرت علي(ع) درباره انسان فرموده که: اتزعم انک جرم صغير و فيک انطوي العالم الاکبر و انت الکتاب المبين...
چه بسيار بزرگ و شگفت انگيز مي باشد آنچه را دستگاه آفرينش در ساختمان بدن آدمي بويژه در دستگاه گوارشش قرار داده است.
ناف: سوراخ نيم بسته اي، اولين حفره اي که حيات از آن وارد مي شد يعني به جاي دهان راه تغذيه و ورود عامل بقاي حيات (غذا) بود.
محلي که مادر آنچه را براي نوزاد سود دارد از آن وارد مي کند و هر چيز که زيان آور است از آن خارج مي کند. پشت و بالاي ناف- شکم-دستگاه گوارش و عضو هاضمه شناخته شده، دستگاهي است که طب در شناسايي آن از هر عضو ديگري براي درمان، عقب ماندگي بيشتري نشان داده است. نبي اکرم(ص) و همه دانشمندان متخصص آن را طليعه دار و مبدا و خانه تمام بيماري ها مي دانند (المعده راس کل داء)، (المعده بيت کل داء.)
با تغيير دادن ماهيت آنچه به آن (معده)مي توان وارد کرد دخل و تصرف در صفات و اخلاق مي توان نمود!
با اندکي زعفران خنديد! با خوشه اي انگور شادمان گرديد! به وسيله دانه هايي از عدس ترشحاتي از بدن بويژه اشک را زياد نمود و...
آيا تا به حال چنين تصوري برايتان پيش آمد که فکر کنيد آب در عين حال که مرطوب مي کند از رطوبت جلوگيري کند يا آتش در آن واحد که مي سوزاند مانع از سوختن شود! ولي در دستگاه گوارش مي بينيم چنين وضع ظاهر متضادي هم هست!
اسيد معده با آنکه بايد بر قطعه اي از جدار معده سفت و سخت گاوي را که بلعيده ايم اثر کند بر جدار معده ظريف آدمي نبايد کوچکترين آزاري برساند.
اينکه نبي گرامي فرمود: معده سر تمام بيماري هاست، زيرا معده گيرنده است و اولين ظرفي است که براي ادامه حيات بر آنچه ريخته مي شود فعاليت آغاز مي کند!
اين ظرف (معده) به قدري مورد احترام است که پروردگار دوست مي دارد آنجا که ظرف به دوستانش تعلق دارد هميشه از پاکيزه ها و سازگارها پر شود!
(والطيبات من الرزق قل هي الذين آمنوا) (سوره اعراف)
غذاي خوب و رزق طيب را پروردگار براي مومنين مي خواهد.

توجه اسلام به مطالب غذايي
اسلام نه تنها با خوردن و لذت بردن از غذاهاي خوب وسازگار مخالف نيست بلکه با اختصاص دادن آن به مومنين چنين تغذيه اي را مورد ترغيب قرارداده است.
(کلوا من طيبات ما رزقناکم و اشکروالله ان کنتم اياه تعبدون) (سوره بقره)
رزق و روزي هاي پاکيزه را براي خوردن برگزينيد و خدا را شکر کنيد اگر خداپرستيد.
مومنين بايد خوب بخورند، شکرگزاري کنند، خدا را عبادت نمايند، هدف اصلي آفرينش جن وانس براي عبادت است (و ما خلقت الجن و الانس الاليعبدون) (سوره ذاريات)
لذا خوب خوردن و شکرگزاري کردن قسمتي از عبادت مي باشد، مگر ممکن است خوب غذا خوردن عبادت نباشد و حال آنکه آنگاه که پروردگار مي خواهد پيامبران خود را آنچنان معرفي نمايد که حق معرفي دارند مي فرمايد آنها احتياج به غذا داشتند. (ما جعلناهم جسد الاياکلون الطعام) (سوره انبيا)
(لياکلون الطعام و يمشون في الاسواق) و مي خورند و در بازارها راه مي رفتند. (سوره فرقان)
به علاوه اطاعت از مفاد اين دستور به ظاهر کوچک قرآن؛ فلينظر الانسان الي طعامه
1)فلينظر الانسان الي طعامه:
مگر حسن انجام وظيفه و عبادت نيست؟ هست! انسان بايد نظر کند به طعامش بايد بگوييم که نظر و رويت هر دو ديدن است اما نظر يک ديدن و بررسي علمي است و حالات زير در قلمرو آن.
2) فلينظر الانسان الي طعامه:
بايد توجه داشت که اين غذا از چه راهي به دست آيد. حلال نه حرام، تا همه به يکديگر اعتماد داشته، در نتيجه امور اجتماعي بويژه بازرگاني به هرج و مرج نيفتد.
3) فلينظر الانسان الي طعامه:
بايد نظر کند اين غذا که از مواد چربي و قندي و سفيده اي درست شده چگونه بدل مايتحلل مي شود و در معده و روده اش چه مي کند و چرا او را از فساد و تباهي و لاغري نجات مي دهد و چه مي شود که يک قسمت از آن ناخن و يکجا مو و جايي به مصرف گوشت واستخوان مي رسد. خون مي شود. رگ و پي و چشم و گوش و.... مي شود. خلاصه اينکه مسلمان بايد بداند شرايطي به علم فيزيولوژي و معرفه الاعضاء وقوف حاصل کند.
4) فلينظر الانسان الي طعامه:
انسان بايد نگاه کند به غذايش يعني بايد هنگام غذا خوردن به خوراک خود چشم بدوزد تا به سوءهاضمه دچار نشود.
5) فلينظر الانسان الي طعامه:
به طعام نگاه کنيد تا مهمان ناراحت نشود و به رغبت مشغول خوردن باشد.
6) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذاي خود بنگريد تا هسته اي و مويي و اجزايي غيرقابل هضم در ميانش نباشد.
7) فلينظر الانسان الي طعامه:
بايد توجه داشته باشد آب و خاک و خورشيد چگونه در خدمت تهيه غذا دست کمک به يکديگر داده اند.
8) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذايتان بنگريد که گاه کمبود يک عنصر از آن (کلسيم) باعث تغيير شکل اندام مي شود، کار دختران را هنگام زايمان به جراحي مي کشاند و کمبود عناصر ديگر نيز هر کدام اثر مخصوصي بر بدن دارند!
9) فلينظر الانسان الي طعامه:
آيا غذايي که مي خورديد سبب طول عمر و شادابي است يا اثر سويي بر بدن دارد؟
10) فلينظر الانسان الي طعامه:
درباره موريانه نوشته اند که چون کمبود نفرات در يکي از قسمت ها (سرباز، انباردار، نظافت چي) مشاهده کند بادادن غذاي مخصوص همان عده به وجود مي آيند و امروز اين فرضيه مطرح است که آيا بشر مي تواند با غذا به دلخواه خود فرزنداني هوشيارتر و شجاع تر به وجود آورد؟ اما در اسلام اين موضوع حل شده و سابقه چهارده قرني دارد که انسان مي تواند با انتخاب بعضي از غذاها اوصاف بخصوصي براي فرزندان خود در نظر بگيرد و در بهداشت نسل خود سعي نمايد.
11) فلينظر الانسان الي طعامه:
آدمي را غدد کوچکي است که اثرات بزرگي دارند يکي از آنها تيروئيد است که اگر خوب کار نکند شخص کودن و خمود بوده، به گوشه نشيني و عزلت رغبت مي کند و به نظافت خود نمي پردازد و در نقاطي که آب و غذايشان يد ندارد اين ابتلاپيش مي آيد.
هر غده اي اثر مخصوصي داشته و اعمال چندي از بدن با آنهاست و چون مي توان بر هر کدام از غدد واعصاب به نوعي به وسيله غذاي مخصوصي اثري گذاشت لذا غذا اثر غيرقابل انکاري بر شخصيت و دگرگوني آن دارد.
خلق وخوي بي ارزش هيتلر را کارشناسان تغذيه و روانپزشکان از افراط در خوردن شيريني جات دانسته و در کتابهاي چندي که درباره زندگي وي نوشته اند مانند ظهور و سقوط رايش سوم و مذاکرات محرمانه هيتلر و... به علاقه بي حد و حصرش به شيريني اشاره گرديده است. مي دانيم رژيم قندي نامبرده ذخاير ويتامين گروه ويتامين هاي (ب) را از بين برده و در نتيجه با انهدام و عناصر آرام بخش اعصاب که قسمتي از آن ويتامين هاي گروه (ب) هستند شايد علت هيجان و ستيزه جويي وي بوده است.
12) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذاي خود بنگريد که اگر مي خواهيد بخنديد محرک آن در غذاست (با خوردن زعفران و...)، طالب اشک ريزش هستيد از آن (با خوردن عدس و...)، مي خواهيد غمتان برطرف شود (انگور شيرين و...)، مايليد روح شجاعت داشته باشيد (خربزه شيرين و...)
13) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذاي مخصوصا کودکتان بنگريد که اثر آن بر روحيه وي قطعي است. اگر مرتب غذاي حرام و نجس به او داده شود در اخلاق و صفاتش اثر بدي مي گذارد و لذا مي توان گفت تا حدي سعادت و شقاوت در انتخاب غذاست.
14) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذايتان بنگريد که اسلام و علم هر دو را عقيده است که در هنگام آبستني، خوردن غذاي مخصوص قيافه را تغيير مي دهد و حتي در مواردي به تغيير جنسيت اشاره شده است!
15) فلينظر الانسان الي طعامه:
امروز بعضي دردها را با غذا درمان مي کنند و در اروپا و آمريکا مراکزي به همين منظور وجود دارد و در قرآن است که همسر حضرت ابراهيم به فرشتگان گفت نازا هستم، اتفاقا سخن از خوردن گوشت گوساله اي که بريان شده بود به ميان آمد (باشد که علم دنياي آينده، چگونگي اثر گوشت گوساله را بر نازايي که علت مخصوصي دارد معين نمايد.)
16) فلينظر الانسان الي طعامه:
به غذايتان بنگريد از لحاظ کميت و کيفيت. توجه نماييد معده شما به اندازه چند دهان پر شده شما بايد فضا داشته باشد!
آيا حاضريد هرچه را بر يک سفره مي خوريد از نان، سوپ، کباب، برنج، دسر، شيريني و غيره همه را قبلابرداشته در ظرفي بريزيد چند دقيقه به آنها نگاه کنيد با ظرفيت معده تان بسنجيد و سپس مشغول خوردن شويد!
از لحاظ کيفيت نيز متوجه باشيد نسج معده خيلي ظريف و لطيف و زودرنج است! آيا با ادويه هاي زننده و الکل او را پر خواهيد نمود؟
17) فلينظر الانسان الي طعامه:
غذا در وضع چهره و زيبايي که خواسته همگاني است موثر مي باشد!
18) فلينظر الانسان الي طعامه:
در ميان همه خوبيها و نيکي ها آدمي سعي مي کند دو تا را مقدم بر همه انتخاب کند! تندرستي و زيبايي: و هر دو با غذا ارتباط دارند.
19) فلينظر الانسان الي طعامه:
آمار دقيقي نشان داده که 75 درصد مردم آمريکا که سنشان از پنجاه تجاوز مي کند به هفت يا هشت بيماري مبتلامي شوند که سرچشمه آن بي نظمي و آشفتگي در نوع غذاست يعني معده شان همان گونه که نبي گرامي فرمود، خانه همه دردهاست (المعده بيت کل داء.)
20) فلينظر الانسان الي طعامه:
گروهي از زيست شناسان آمريکا وابسته به مجمع تحقيقاتي دانشگاه رات جوس تحت سرپرستي دکتر جيمز ليت هام پس از دو سال زحمت دريافتند که بين رژيم غذايي انسان و غريزه جنسي وي رابطه انکارناپذيري وجود دارد و آزمايشات لابراتواري ثابت کرد که عقيده قدما درست بوده که اکثر ناتواني مردان و سردمزاجي زنان با نوع غذاي آنها بستگي دارد.
21) فلينظر الانسان الي طعامه:
به عقيده بعضي پزشکان حماقت و سفاهت علل تغذيه اي دارد و هم اکنون علم پزشکي به 22 مورد ناهماهنگي هاي مغزي پي برده که ريشه و عامل اصلي اش در تبديل و استحاله غيرعادي مواد غذايي نهفته است.
22) فلينظر الانسان الي طعامه:
شايد يک روزي دانشمندي بتواند از کودکان عادي مرداني بزرگ بسازد، همان طور که زنبورهاي عسل از يک تخم، به کمک غذاهاي مخصوصي که خود مي شناسند ملکه کندو را پرورش مي دهند.
23) به غذايت بنگر که:
روانشناسان مي گويند رغبت يا تنفر از بوي غذا يک حالت انفعال يا روحي دارد. دکتر لوئي مانک روانشناس معروف فرانسوي به سفره و غذاي مردم نگاه مي کند و مي گويد طرف چگونه آدمي است آيا خونسرد است يا ماجراجو! احساساتي است يا استقلال طلب.
24) به غذايت بنگر که:
زيرا لازم است بداند، چه بايد براي تهيه غذا به منزل آورد؟ چگونه بايد پخت؟ چگونه بايد خورد؟ چه وقت بايد خورد؟ کجا بايد خورد؟ با چه بايد خورد؟ با که بايد خورد؟ در چه بايد خورد؟ چه وضع بايد خورد؟ با چه عضوي بايد خورد؟ چه مقدار بايد خورد؟ و چه و چه...؟
25) به غذايت بنگر که:
ترشحات معده سه مرحله دارند: مرحله مغزي
مرحله معده اي
مرحله روده اي
در مرحله مغزي با ديدن، بوييدن، فکر کردن، چشيدن ترشح شروع مي شود و حتي ممکن است ترشح تا نيم ليتر هم برسد، در اين مرحله مقدار زيادي پپسين و اسيد ترشح مي شود. ترشح موکوس نيز زياد مي گردد و بدين سبب جدار معده در برابر ترشح اسيد بهتر و زيادتر حفاظت مي شود، عجب تر آنکه در مرحله مغزي معدي، مرحله مغزي لوزالمعده اي هم وجود دارد که با يکديگر همزمانند و ترشحات ذخيره مي شود تا غذا وارد روده کوچک شود و به کار آيد پس نگاه به غذا يک عامل تحريکي آغاز ترشحات است.
26) به غذايت بنگر که:
بعضي از علما کلمات حلال، طيب و از جمله کلمه (ازکي طعاما) را در قصه اصحاب کهف قرآن ديده؛ اظهار مي دارند منظور تطهير واقعي مال است به وسيله اخراج حقوق الله که همان حقوق مستمندان است و با اين مطلب مي توان توجه اسلام را به يک اصل گرانمايه اجتماعي به خاطر آورد.
 

اعتدال و ميانه روي در خوردن و نوشيدن

اعتدال و ميانه روي در خوردن و نوشيدن


در بهره گيري از وسايل و اسباب دنيايي و لذت هاي آن بايد ميانه روي پيش گرفت. خداوند متعال در قرآن کريم به اعتدال و ميانه روي امر نموده و مي فرمايد: {وكلوا واشربوا ولا تسرفوا إنه لا يحب المسرفين} [اعراف: 31] يعني: «بخوريد و بياشاميد و[لى] زياده‌‏روى مكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمى‏‌دارد.» و پيامبر صلى الله عليه و سلم مي فرمايد: (ما ملأ آدمي وعاءً شرَّا من بطنه، بحسب ابن آدم أكلات يقِمْنَ صلبه، فإن كان لا محالة فثلث لطعامه وثلث لشرابه وثلث لنَفَسِه) يعني: «هيچ آدمي ظرفي پر نکرد که بدتر از شکم باشد، براي آدمي بسنده است چند لقمه اي که قامت او را استوار نگه دارد. چنانچه چاره اي نباشد، بايد يک سوم آن را براي غذا يک سوم آن براي آب و يک سوم هم براي نفسش باشد.» [ترمذي]

مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Com


 

چگونه بنوشيم


چگونه بنوشيم

وقتي که فرد مسلمان بخواهد آب يا چيز ديگري – از نوشيدني هاي حلال- بنوشد، بايد آن را در سه مرتبه بنوشد و بيرون از ظرف نفس خود را بيرون دهد و نوشيدن آن را با نام خدا آغاز نموده و با حمد و سپاس از او به پايان ببرد و در نوشيدني اش ندمد. روايت شده که پيامبر صلى الله عليه و سلم هرگز در نوشيدني اش نمي دميد. [ابن ماجه] همچنين روايت شده که آن حضرت صلى الله عليه و سلم فرموده اند: (لا تشربوا واحدًا كشرب البعير، ولكن اشربوا مثنى وثلاث، وسمُّوا إذا شربتم، واحمدوا إذا أنتم رفعتم) يعني: «مانند آشاميدن شتر يکباره نياشاميد و ليکن در دو و سه مرحله بياشاميد و چون بياشاميد، بسم الله گوئيد و چون آن را آشاميديد، الحمد لله بگوييد.» [ترمذي]

مترجم: مسعود
مصدر: سايت نوار اسلام
IslamTape.Com


 

خواص طبي سير


خواص طبي سير

سير از مدت‌ها پيش، براي كاربردهاي پزشكي مورد استفاده قرار گرفته است و بيشترين مورد استفاده آن در سال‌هاي اخير براي موارد قلبي - عروقي و خاصيت ضد ميكروبي آن بوده است.

تركيبات سولفور شامل آليسين، ظاهرات تركيبات فعالي در ريشه پياز گياه سير است. مطالعات نشان دهنده تاثيرات مهم اما علائم كاهش دهنده چربي و فعاليت ضد پلاكتي هستند. معمولا اثرات جانبي مصرف سيرخفيف و غير متداول است.

سير ظاهرا تاثيري بر متابوليسم داروها ندارد، اما بيماراني كه از داروهاي ضد انعقاد استفاده مي‌كنند، بايد در مصرف سير احتياط كنند. از اين رو افرادي كه جراحي مي‌كنند بايد ‌٧ تا ‌١٠ روز پيش از جراحي از خوردن سير خودداري كنند چرا كه سير زمان خونريزي را طولاني‌تر مي‌كند.

سير هزاران سال براي اهداف پزشكي مورد استفاده داشته است. اين گياه حداقل ‌٣٠٠٠ سال در طب چين كاربرد داشته است.

مصريان، بابلي‌ها، يوناني‌ها و رومي‌ها از سير براي موارد شفابخش استفاده مي‌كرده‌اند. در جنگ‌هاي جهاني اول و دوم نيز از سير بعنوان ماده ضد عفوني كننده براي پيشگيري از قانقاريا استفاده مي‌شود.

در طول تاريخ، سير در سرتاسر دنيا براي درمان ناراحتي‌هاي مختلف شامل فشار خون بالا، عفونت‌ها و مارگزيدگي‌ها استفاده شده و برخي فرهنگ‌ها از آن براي دفع ارواح شيطاني استفاده مي‌كردند.

در حال حاضر از سير براي كاهش ميزان كلسترول و كاهش خطر بروز بيماري‌هاي قلبي - عروقي و نيز براي بهره مندي از خواص ضد ميكروبي آن استفاده مي‌شود.

پياز ريشه گياه سير مصرف پزشكي دارد. از آن مي‌توان به صورت تازه، خشك و يا روغن گرفته شده استفاده كرد. از آنجا كه برخي تركيبات مفيد در اين گياه در اثر حرارت ديده غير فعال مي‌شوند، لذا سير پخته قدرت طبي كمتري دارد.

سير تاكنون در سطح وسيعي در آزمايش‌هاي باليني بر روي حيوانات و انسان و در لوله آزمايش و در بررسي‌هاي اپيدميولوژيك براي خواص چندگانه پزشكي آن مورد مطالعه قرار گرفته است. كيفيت آزمايش‌ها بر روي انسان متفاوت بوده است كه مقايسه را در آزمايش‌هاي مختلف دشوار كرده است.

در بسياري از آزمايش‌هاي كلينيكي متنوع و اتفاقي تاثيرات سير برروي سطح ليپيد (چربي) مطالعه شده است.

در آزمايشاتي در سال‌هاي ‌١٩٩٣ تا ‌١٩٩٤ صورت گرفت، مشخص شد كه مصرف سير در كاهش سطح كلسترول خون نقش اساسي دارد. بر اساس توصيه‌هاي مهم كلينيكي، به بيماران گفته مي‌شود كه سير تاثير خفيف و كوتاه مدت در كاهش چربي خون دارد.

بيماراني كه سابقه ابتلا به بيماري ترومبوس (تشكيل لخته خوني در عروق يا قلب) را دارند بايد بدانند كه سير مي‌تواند تاثير اندك اما مهم به روي تجمع پلاكت‌ها داشته باشد. به علاوه بايد به بيماران توصيه شود كه اين گياه خاصيت كاهش خطر ابتلا به سرطان بويژه سرطان معده و روده را دارد.

منبع: اطلاع رسانی پزشکان ایران

پيشگيری از بيماری


پيشگيری از بيماری

نوشته ی محمد کامل عبدالصمد
برگردان: امرالله بامری

حضرت رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم  می فرمایند:
«غطوا الإناء وأوكئوا السقاء, فإن في السنة ليلة ينزل فيها وباء , لا يمر بإناء ليس عليه غطاء , أو سقاء ليس عليه وكاء , إلا نزل فيه من ذلك الوباء». [رواه مسلم]
 «ظروف را بپوشانید، و درب مشکها را ببندید، چون در سال، یک شب وجود دارد که در آن شب وبا نازل می شود، و از روی هیچ ظرف بدون درپوش یا مشکی بدون رباط گذر نمی کند مگر اینکه در آن فرود می آید».
علوم معاصر این حقیقت را به اثبات رسانده است که پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله‌علیه‌وسلم اولین بنیانگذار اصول پیشگیری از بیماری (مخصوصا بیماری وبا و بیماریهای گوارشی) و حفظ سلامتی هستند.
این امر باثبات رسیده است که بیماریهای گوارشی در فصلهای معینی از سال بیشتر شایع هستند و هنوز هیچ گونه جواب علمی برای این مورد به ثبت نرسیده است. بطور مثال حصبه و فلج اطفال در ماههای اکتبر و سپتامبر، تیفوس (شبه حصبه) در تابستان، وبا (Cholera) در هر هفت سال و آبله در هر سه سال شیوع پیدا می کنند.
این وقایع در واقع مفسر این کلام آن حضرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم  است، که فرمودند:(إن في السنة ليلة ينزل فيها وباء )«در سال شبی است که وبا در آن شب نازل می شود».  
اما نکته قابل توجه این است که پیامبر گرامی صلی‌الله‌علیه‌وسلم  با حکمت و به زیبایی کامل راه پیشگیری از آن را با سخنان گهربارشان به امت گوشزد کرده اند:
«از ذرات معلق در هوا خود را حفاظت کنید چرا که این ذرات حاوی میکروب هستند».
یکی از حقایقی که بعد از کشف «میکروسکوپ» (Microscope) به ثبت رسید، این بود که علل بسیاری از بیماریهای گوارشی ، ذرات معلق در هوا شناخته شده اند که در حدیث با کلمه «ذر» یعنی «ذرات» ، به آن اشاره شده است.
میکربها بوسیله ذرات معلق در هوا منتشر شده و باعث بیماری افراد سالم بی شماری می گردند.
تعریف کلمه «النسمة» به میکروب، به نوعی می شود گفت بهترین تعریف است. فیروز آبادی آن را در فرهنگ خود این گونه تعریف کرده است: «به کوچکترین حیوان زنده نسمه گفته می شود». و بدیهی است که میکرب دارای حیات و حرکت است.
تفسیر میکرب به «جرثوم» تعریفی غیر صحیح است چرا که بر مسمی خود منطبق نیست و جرثوم به اصل هر چیز گفته می شود مانند: ذرات چوب.
خلاصه اینکه موضوع مذکور از معجزات حضرت پیامبر گرامی صلی‌الله‌علیه‌وسلم  به شمار می روند.

منبع: الإعجاز العلمی فی الإسلام و السنة النبویة
محمد کامل عبدالصمد.
به نقل از:
www.55a.net

تغذیه از نظر قرآن کریم


تغذیه از نظر قرآن کریم
خداوند کریم در قرآن مجید برای بهتر و سالم ماندن جسم انسان ها دستوراتی فرموده و بوسیله پیامبر گرامی اش محمد مصطفی (ص) به بشریت ارزانی شده است.
قرآن کریم در سوره عبس آیه 24 چنین می فرماید:
« فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ »
یعنی آدمی باید به غذایش، خوراکش و به آنچه می خورد توجه داشته باشد که از هر نظر پاک و تمیز ، حلال، مباح و قابل خوردن باشد و از نظر بهداشت و سلامتی بایستی دقت کافی مبذول دارد که آنچه می خورد سالم باشد و چه از نظر ظاهر و چه از نظر باطن آلوده نباشد. حق کسی را نخورد و توجه داشته باشد که چه می خورد و به اندازه کافی بخورد و آیا آنچه می خورد، خوردنی است؟
و نیز بنگرد که آفرینش چقدر در به وجود آمدن این غذا از عناصر و عوامل مختلف استفاده کرده است و چه نیروهایی بکار رفته تا این غذا به صورت کنونی درآمده است.
و نیز در سوره اعراف آیه 31 می فرماید:
« یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ وكُلُواْ وَاشْرَبُواْ وَلاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ »
ای فرزندان آدم زینت و آرایش خود را نزد هر مسجدی (در هر نمازی) فرا گیرید (بهترین و پاکیزه ترین جامه های خود را بپوشید) و بخورید و بیاشامید و در خوردن و آشامیدن زیاده روی نکنید که خدا آنان را که اسراف و زیاده روی می کنند دوست ندارد.
باز قرآن کریم برای برقراری بهداشت و محیط سالم در آیه 168 سوره بقره چنین می فرماید:
« یَا أَیُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِی الأَرْضِ حَلاَلاً طَیِّباً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ»
ای مردم از آنچه خدا در روی زمین از حلال ها و پاکیزه ها آفریده، بخورید و از گام ها (آثار و نشانه ها)ی شیطان پیروی نکنید.
در آیه 172 سوره بقره باز چنین می فرماید:
« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ كُلُواْ مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُواْ لِلّهِ إِن كُنتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ »
این آیه نیز دستور می دهد که از غذاهای پاک و پاکیزه و حلال ها و قابل خوردنی ها استفاده کنید و شکر نعمت های خدا را به جای آورید.
آیات قرآنی انسان را از تصرف خائنانه در غذاها، خراب کردن مواد غذایی مردم و آلوده کردن آنها، مواد خوب و بد را مخلوط کردن برای سودجویی شخصی، گران فروشی و ظلم و ستم بر مردم بازداشته و نهی فرموده است و آن را از زشتی ها و پلیدی ها می داند که در این باره آیه 81 سوره طه چنین می فرماید:
« كُلُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِیهِ فَیَحِلَّ عَلَیْكُمْ غَضَبِی وَمَن یَحْلِلْ عَلَیْهِ غَضَبِی فَقَدْ هَوَى»
یعنی از غذاهای پاکیزه که روزی اتان کردیم بخورید و در آن طغیان نکنید و از حد و اندازه تجاوز ننمایید (حلال آن را به حرام مبدل نکنید). سپاس گزار باشید و اسراف و زیاده روی نکنید که غضب و خشم من بر شما فرود می آید و غضب و خشم من بر هر که فرود آید محققاً هلاک و تباه خواهد شد.
برای به دست آوردن غذاهای پاکیزه و برای بدست آوردن سالم ترین غذاها در محل سکونت انسان ها (هم از نظر پاکی ظاهری و هم از نظر پاکی معنوی) آیه 19 سوره کهف چنین می فرماید:
«... فَابْعَثُوا أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِینَةِ فَلْیَنظُرْ أَیُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْیَأْتِكُم بِرِزْقٍ مِّنْهُ...»
یعنی با این پول هایتان که دارید، یکی را از میان خود به شهر بفرستید تا دقت کند و خوب بنگرد که غذای کدامیک از فروشندگان پاکیزه تر است و از آن غذای پاکیزه برای شما بیاورد.
از این آیات قرآنی چنین بر می آید که خداوند متعال و اسلام مبین برای بهداشت و سلامتی آدمیان دستورات بس گرانبهایی داده و خاطر نشان ساخته است که انسان ها بایستی از آلودگی های غذایی ، خوراکی، زندگی، آميزشی و به طور کلی از همه زشتی ها و پلیدی ها دوری گزینند و دور ناروایی ها نگردند.

نظام بهداشتی در اسلام


نظام بهداشتی در اسلام

امروزه، موضوع بهداشت و ضرورت حفظ آن، از چنان اهميتي برخوردار گرديده است که سازمان ها و نهادهايي در سطح جهاني، منطقه اي و  کشوري درباره اين موضوع، مشغول فعاليت شده اند و تلاش وسيعي صورت گرفته است تا با بيان برنامه هاي مناسب، ارائه راه کارها و تشويق افراد، سطح بهداشت را در تمامي زمينه ها بالا ببرند. نگرش جديدي که ميزان بهداشت هر جامعه را يکي از شاخص هاي رشد آن مي داند، ناشي از همين تلاش جهاني است.
در قرن اخير، مسئله بهداشت از ابتدايي ترين موضوع؛ يعني بهداشت فردي و جسمي آغاز گرديد؛ اما به مرور زمان و با روشن شدن ساير ابعاد انسان و زندگي او، موضوعات بهداشتي و شعاع آن، گسترش يافته است. امروزه، اصطلاحات و موضوعاتي مانند بهداشت رواني، بهداشت خانوادگي، بهداشت اجتماعي، بهداشت اقتصادي، بهداشت تغذيه، بهداشت کار، بهداشت محيط و بهداشت مسکن و محيط زيست رايج گرديده و هريک، داراي حيطه تخصصي خود مي باشند. اکنون بايد ديد که دين اسلام، به موضوع مهم بهداشت، چگونه نگريسته است.
دين اسلام در همه ابعاد، پيشرفته و فراگير است. به انسان و اجتماع همه جانبه مي نگرد و آموزه هاي آن شامل همه ضروريات زندگي مي باشد. بنابراين، لازم است به امر بهداشت که يکي از امور مهم زندگي انسان به شمار مي آيد، نيز به طور ويژه، توجه داشته باشد. به همين جهت در آيات و روايات، احکام و راهنمايي هاي فراواني پيرامون اين موضوع وجود دارد که مي توان با کنکاش در آنها نظام بهداشتي دين اسلام را به دست آورد.
در اين نوشتار مختصر نمي توان تمامي جهت نظام بهداشتي دين اسلام را آورد؛ ولي مي توان ويژگي هاي اين نظام را برشمرد:
1. ايجاد انگيزه قوي براي رعايت بهداشت: اسلام بر موضوع بهداشت و نظافت تأکيد فراوان کرده و رساترين تعبير ممکن را در اين زمينه، به کار برده و نظافت را جزئي از ايمان و لازمه ايمان معرفي نموده است. در واقع يکي از ويژگي هاي دين اسلام، تشويق انسان به رعايت پاکي در ابعاد گوناگون زندگي است؛ زيرا خواسته ذاتي و فطري هر انسان، دوري از آلودگي هاي جسمي و روحي است. اسلام با قراردادن نظافت در برنامه عبادي فرد مسلمان، انگيزه لازم را در او ايجاد نموده است تا بهداشت و پاکيزگي را رعايت نمايد.
پيامبر اسلام (صلی الله علیه واله) مي فرمايند:
« تَنَظَّفُوا بِكُل مَا اسْتَطَعْتُمْ فَإنَّ اللَّهَ تَعَالٰى بَنَى الإسْلاَمَ عَلَى النَّظَافَةِ، وَلَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةِ إلاَّ كُلُّ نَظِيفٍ»
به هر مقدار که مي توانيد نظافت را رعايت کنيد؛ زيرا خداوند متعال، اسلام را بر پايه نظافت بنا نهاده و هرگز کسي وارد بهشت نمي گردد؛ مگر آنکه پاکيزه باشد.
بنابراين، نظافت و بهداشت در اسلام، ضابطه مند و تحت نظام خاصي است. به طوري که فرد مسلمان، خود را ملزم مي داند بهداشت را امري شرعي و ديني بداند و آن را در هرحال و به طور مستمر رعايت نمايد.
2. جامعيت: نظام بهداشتي اسلام، برنامه اي فراگير مي باشد که از بهداشت فردي در بعد جسمي (شامل بهداشت اعضاي بدن و ابزار و لوازم فردي) و رواني آغاز مي گردد و آن گاه به ارتباط فرد با ساير افراد مي پردازد که با عنوان بهداشت خانوادگي، بهداشت اجتماعي، بهداشت حرفه اي، بهداشت محيط، بهداشت مسکن، بهداشت تغذيه، بهداشت اقتصادي و ... مي توان آموزه هاي فراواني در دين اسلام يافت.
3. داراي ضمانت اجرايي: در نگاهي گذرا به آموزه هاي ديني مي توان دريافت که بسياري از نظام آموزشي اسلام در قالب احکام شرعي (وجوب، استحباب، حرمت و کراهت) بيان گرديده است. اين گونه بيان، مي تواند براي فرد مسلمان به عنوان يک تکليف مطرح باشد که خود را ملزم به رعايت آن بداند. به عبارتي ديگر، قرار دادن مسائل بهداشتي در برنامه عبادي فرد مسلمان، انگيزه لازم را در وي براي اجراي اين امور ايجاد مي نمايد و در حقيقت نوعي ضمانت اجرا است.
4. سازگاري با فطرت: قوانين بهداشتي در اسلام با ظرافتي خاص طراحي و بيان گرديده است تا با طبيعت و فطرت انساني سازگار باشد. شايد قراردادن بهداشت و پاکيزگي در بطن دين به اين جهت باشد که خداوند در فطرت آدمي، طلب پاکي و بيزاري از ناپاکي (اعم از جسمي، رواني، روحي و...) يا ميل و گرايش به پاکيزگي و تنفر از ناپاکي ها را به وديعت نهاده است. توصيه هاي مطرح در آموزه هاي ديني نيز بيانگر اين امر فطري و يادآوري آن به انسان مي باشد.

تغذيه با شيرمادر از ديدگاه اسلام

تغذيه با شيرمادر از ديدگاه اسلام

مقدمه :
در دو دهه اخير،  بدنبال دستيابي مجامع علمي جهان به شناخت نو و همه جانبه نسبت به ارزش، اهميت و نقش شيرمادر در تامين سلامت و بقاي كودك، شاهد رويكرد جهاني به ترويج تغذيه با شيرمادر بوده‌ايم. تقريبا هر ماهه اطلاعات جديدي كه حاكي از بي مانندي شيرمادر براي حفظ و ارتقاي سلامت و رشد و تكامل مطلوب كودكان و حتي باقي ماندن آثار استثنايي آن بر سلامت دوران بزرگسالي كساني كه دوران شيرخواري را با بهره گيري از شيرمادر پشت سر گذاشته اند، منتشر مي‌گردد و بر سودمندي‌هاي ويژه تغذيه با شيرمادر براي كودك، مادر و جامعه تأكيد مي‌شود. اما متجاوز از 14 قرن است كه در آموزش‌هاي اسلامي با جامعترين، زيباترين و قوي‌ترين انگيزش ها،  نكات مهمي درباره شيرمادر در قالب توصيه ها و آموزشها مطرح شده است. آگاهي از اين توصيه ها و استفاده به جا از آنها كارآمدترين و مؤثرين انگيزه هاي ترويج تغذيه كودكان با شير مادر را در پي خواهد داشت،  بنابراين مطالبي به اختصار عنوان خواهد شد. مطالبي كه انشا ا.. .   هم رضاي پروردگار و هم مصلحت مادر و كودك را در بر خواهد داشت و اميد مي‌رود بر اين پايه تلاشي سازنده تر و مؤثرتر براي ترويج تغذيه با شيرمادر صورت گيرد و مادران نيز با انگيزه هاي دروني بيشتري شيردادن به فرزندشان را عبادتي بزرگ و مورد قبول پروردگار بدانند.

شير مادر در منابع اسلامي
در تمام منابع اسلامي همچون قرآن كريم كه بعنوان مهمترين و اساسي ترين منبع و در حقيقت قانون اساسي اسلام است‌، روايت پيامبر اكرم صلي الله عليه و سلم و نيز كتب فقهي مطالب جالب و مهمي در مورد تغذيه با شيرمادر و آثار و احكام آن وجود دارد.

شيرمادر در قرآن كريم
آيات قرآني كه مستقيما بحث شيرمادر در آنها مطرح شده شامل آيات زير مي‌باشند:
1-آيه 233 سوره بقره – اين آيه به اعتباري،  مهمترين آيه در خصوص شيرمادر است.
2-آيه 15 سوره احقاف
3-آيه 14 سوره لقمان
4-آيه 23 سوره نساء- اين آيه ناظر به ارتباط خويشاوندي رضاعي است.
5-آيه 6 سوره طلاق
6-آيه 2 سوره حج
7-آيه 7 سوره قصص
8-آيه 12 سوره قصص

نكات مهمي كه از آيات قرآني مربوط به شيرمادر مي‌توان آموخت :

حق شيردادن و شيرخوردن
آيه 233 سوره بقره با « وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ. ..» آغاز مي‌شود. در اين آيه به جاي كلمه متعارف ام به معناي مادر از كلمه والدات ( جمع والده ) استفاده شده است. والده به مادري گفته مي‌شود كه كودك را زاييده است در حالي كه معناي ام،  هم مادر و هم كسي را كه بر جايگاه مادري نشسته شامل مي‌شود. به عبارت ديگر حق شير دادن متعلق به والده است.
اطلاعات علمي امروز به ما نشان مي‌دهد كه تغيير تركيبات شير مادر از هنگام ولادت كودك تا پايان دوران شير دهي با نياز هاي ويژه غذايي و ايمونوژيك كودك تناسب دارد به طوري كه در نخستين روزهاي پس از زايمان،  آغوز (شير ماك يا colostrum ) با تركيب متراكمي از فاكتورهاي ايمني‌بخش ( نظير گلبولهاي سفيد،  ايمونوگلوبولين  A،  آنتي بادي ها همراه با فاكتور آنتي تريپسين كه مانع تجزيه آنها مي‌شود) ترشح مي‌گردد و در حقيقت نوعي مصونيت را در حساس‌ترين و  آسيب پذيرترين دوره زندگي كودك فراهم مي‌سازد.
مادر حق دارد از آثار فيزيولوژيك شير دادن به كودك خود همچون بركات ترشح اكسي توسين كه از بخش خلفي غده هيپوفيز در اثر مكيده شدن پستان توسط طفل شير خوار ترشح مي‌شود بهره ببرد.  اكسي توسين باعث انقباضات رحم شده و آن را به تدريج به اندازه طبيعي خود باز مي‌گرداند.  مادر حق دارد با شير دادن،  از چربي ذخيره شده در بدن خود در طول بارداري،  برداشت كند و به وزن مطلوب نزديك تر شود.  همچنين مادر حق دارد از احساس رضايت معنوي ناشي از شير دادن و ديگر بركات آن بهره مند شود و اين حق را نمي توان از او سلب كرد در عين حال آن كه نمي توان او را به شير دادن اجبار نمود.
به طور كلي به دلايل بسيار،  هيچ شيري براي كودك مناسب تر از شير مادر خودش نيست لذا كودك با تاكيد اين آيه كريمه حق دارد دوران شير خواري را به طور طبيعي با بهره گيري از شير مادر خودش سپري كند تا از مناسب ترين غذا و حمايت ايمونولوژيك و آثار مطلوب مترتب بر آن استفاده نمايد.
     در حقوق اسلامي برهمين پايه،  حق حضانت كودك را در دوران شير خواري با تاكيد به مادر مي‌دهند و نيز باز بر همين پايه اجراي برخي احكام به زمان ديگر پس از دوره شيردهي منتقل مي‌گردد.
مسئوليت پدر وسرپرست
      از نكات جالب ديگر مسئوليتي است كه متوجه پدر، يا جانشين پدر و حتي نظام حكومتي و جامعه در ضرورت فراهم سازي  زمينه تغذيه كودك با شير مادر مي‌باشد كه شايد متاسفانه در مورد قسمت اخير كمتر بحث شده است.

مدت توصيه شده و حداقل
       بر اساس آيه 233 سوره بقره در كلمه « حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ » دو سال تمام و نيز آيه 14 سوره لقمان يك دوره شيردهي كامل،  24 ماه است. اما با استنباط از آيه 15 سوره احقاف حداقل مدت شيردهي براي كودكي كه 9 ماه زندگي جنيني را پشت سر گذاشته 21 ماه است.  بديهي است اين ميزان حداقل به هر مقدار كه از طول مدت بارداري كم شده باشد افزايش خواهد يافت و اين نيز از شگفتيهاي قابل تامل در آموزش هاي قرآني است كه مي‌توان با كمك يافته هاي علمي روز آن را توضيح داد.

اجتناب از زيان رساندن به مادر و پدر
       با همه اهميت شير مادر در آيه 233 سوره بقره عبارت « لا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ » ناظر بر مسائل مهم ديگري است كه نبايد از نظر دور بماند.  برخي محققين از همين بخش آيه به عنوان يك مصداق ضرورت فاصله گذاري منطقي ميان زايمان ها را مورد توجه قرار داده اند.

ضرورت مشاوره فني و كارشناسي درخصوص از شير گرفتن
     به لحاظ اهميت فوق العاده اهميت استمرار تغذيه كودك با غذاي مناسب هم در آيه 233 سوره بقره و هم در آيه 6 سوره طلاق بر ضرورت مشاوره كارشناسي درمورد چگونگي از شير گرفتن كودك تاكيد شده است.

حساسيت موضوع تغذيه كودك با شيرمادر و ضرورت  مراعات امر ونهي پروردگار
      بخش پاياني آيه مورد اشاره در سوره بقره با طرح اهميت مساله تغذيه كودك با شيرمادر هشدار دهنده اوست و بر نظارت خدا در اين خصوص تاكيد خاص دارد.

شير مادر،  براي كودكان نارس نيز مناسب ترين غذا است.
      اگر چه در روايات متعددي اين موضوع مورد اشاره اجمالي است، از مفاد آيه 15 سوره احقاف نيز به وضوح مي‌توان مناسب بودن تغذيه شير خوار نارس با شير مادر خودش را دريافت.  جالب توجه است مادراني كه كودكان نارس بدنيا مي‌آورند،  تا حدود 2 هفته تا 21 روز آغوز ترشح مي‌كنند، در حالي كه مدت ترشح آغوز در كودكان غير نارس 5-4 روز است.  اين نكته باتوجه به عدم كمال سيستم ايمني نوزاد نارس بسيار جالب و شگفت انگيز و در عين حال مؤيد بي‌مانندي شير مادر است.

هم آغوشي مادر و كودك
      از مضمون آيه 2 سوره حج،  هم آغوشي شيرخوار و مادر استنباط مي‌شود.  امروزه بحث هم اتاقي مادر و كودك يا به اصطلاح Rooming in مورد تاكيد است تا كودك را پس از ولادت از مادر جدا نسازند و در همان اتاق نزديك مادر قرار دهند. شكل تكامل يافته هم اتاقي هم آغوشي است.  تماس هرچه نزديك تر مادر و شير خوار،  لمس بدن،  بوييدن،  نگاه كردن و فكر كردن به كودك توسط مادر در افزايش ترشح پرولاكتين و اكسي توسين نقش دارد.

حقوق مادري
      رعايت حقوق فرزندان توسط والدين،  بارها مورد تاكيد قرار گرفته است.  اما در ميان عواملي كه تاكيد بيشتر در مورد حقوق مادر را مطرح مي‌كنند، از شير دادن مادر به فرزند نام برده شده است.  اين نكته در بخش آغازين آيه 15 سوره احقاف مطرح گرديده است.

شير مادر در احاديث
     مساله اي به اهميت تغذيه كودك با شير مادر كه در آيات متعدد قرآني مطرح شده است،  طبيعي است كه در احاديث شريفه نيز به اشكال مختلف مورد بحث قرار گيرد.
شير مادر به عنوان نمونه اي آشكار از لطف و عنايت پروردگار نسبت به انسان و جلوه اي از حكمت بالغه الهي در قالب مناجات،  ادعيه و رهنمود هاي بهداشتي،  حقوقي و  اجتماعي مطرح گرديده است.

شير مادر بي نظير است
     اين كلام رسا و ژرف از حضرت رسول اكرم  صلي الله عليه و آله و سلمكه فرمود : « ليس للصبي لبن خير من لبن امه » يعني براي كودك هيچ شيري بهتر از شير مادرش نيست،  كاملترين بيان در اهميت تغذيه كودك با شير مادر ( بخصوص مادر خودش ) را در بردارد كه مي‌توان بر اساس يافته هاي علمي روز به تفسير علمي اين كلام مبادرت ورزيد.

شير مادر مبارك ترين غذاي كودك است
      اين جمله مبارك امير المؤمنين كه كودك با هيچ شيري تغذيه نمي شود كه به اندازه شير مادر خودش مبارك و يا با بركت باشد نيز همانند كلام حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلمبياني كامل،  نغز و پر مغز و در عين كوتاهي در بردارنده دنيايي از اطلاعات و همه سونگري است.

حق تغذيه كودك با آغوز
      جايگاه آغوز در تامين سلامت و بقاء كودك در حساس ترين ايام حيات نوزاد و تاكيدات مكرر بر استفاده از شير مادر از آغاز ولادت كودك منشاء وجوب بهره مند ساختن نوزاد از آغوز شده است.  

شير دادن كمتر از 21 ماه، ستم به كودك است
      در روايات اسلامي با استناد به آيه 15 سوره احقاف حداقل زمان شير دادن به كودك 21 ماه و حد مطلوب و كامل آن با استناد به آيه233  سوره بقره 24 ماه ذكر شده است.  دادن غذاي تكميلي را نيز از زمان رويش اولين دندان هاي شيري پيشين فك تحتاني (6 ماهگي ) توصيه فرموده اند.

تغذيه انحصاري كودك با شير مادر تا 6 ماهگي
      در چندين روايت بر كفايت شير مادر در تامين آب و غذاي كودك هنگامي كه به طور انحصاري مورد استفاده قرار مي‌گيرد (تا سن 6 ماهگي ) تاكيد شده است.  لذا آنچه كه امروزه به عنوان نتيجه تحقيقات علمي روز،  در كفايت شير مادر به هنگام تغذيه انحصاري Exclusive Breast   Feeding عنوان مي‌شود،  در روايات از پيش مطرح بوده است.  جابر بن عبدا... انصاري از حضرت رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلم نقل مي‌كند كه فرمود : خداوند متعال روزي كودك را در دو پستان مادر قرار داده است.  در بخشي آب و در بخش ديگر غذاي او را و از هنگام ولادت كودك،  به تناسب نياز هر روز وي،  روزي متناسب آن روز او را مقرر فرموده است.

شير دادن از هر دو پستان
      اگر چه فعلا تاكيد خاصي روي شير دادن از هر دو پستان در هر بار شير دادن نمي‌كنند،  اما در حديث نقل شده از پيامبر صلي الله عليه و سلم در مورد تغذيه انحصاري كودك با شير مادر مطرح شد،  اين تاكيد وجود دارد كه با عنايت به تغيير تركيب شير پيشين و پسين بهتر است در هر بار شير دادن اول يك پستان تخليه و سپس از پستان ديگر استفاده شود تا هم شير با كيفيت مناسب تر در اختيار كودك قرار گيرد و هم تحريك شير سازي در هر دو پستان صورت گيرد.

تغييرات تدريجي تركيب شير مادر
      همان روايت ذكر شده در مورد تغذيه انحصاري كودك با شير مادر،  جاي تامل بسيار دارد و از موضوع شگفت انگيز تغيير تدريجي تركيب شير مادر در طول دوران شيردهي حكايت مي‌كند. اين تغييرات با تغييرات نياز هاي غذايي و ايمونولوژيك شيرخوار هماهنگ است و در عين حال كه انسان مي‌تواند همين شير مادر را به مثابه مائده الهي،  تابلوي حكمت خداوندي ببيند در همان حال نيز خاضعانه در برابر غناي آموزشهاي اسلامي و همه سونگري و هماهنگي آن ها با اسرار خلقت زانو بزند.

هم آغوشي مادر و كودك
      از روايات اسلامي نقل شده كه آغوش چپ مادر،  جايگاه مناسب تر شيرخوار است و تحقيقات دانشگاه كورنل، دليل اين ترجيح را توضيح مي‌دهد.

شير دادن به هنگام شب
      امروزه بر اساس دانش نو شناخته و نو آور كرونوبيولوژي كه در آموزشهاي اسلامي ريشه اي به قدمت  1400 سال دارد، تغييرات ترشح هورمون ها و كاهش و افزايش آن ها در ساعات مختلف شبانه روز بررسي گرديده و نشان مي‌دهد چنانچه مادران شيرده پس از نيمه شب يكي دو بار به كودكان خود شير دهند سطح پايه اي هورمون پرولاكتين افزايش مي‌يابند و تضمين يك شير دهي موفق را ميسر مي‌سازد كه در آموزشهاي اسلامي با ثواب فراوان مورد توصيه قرار گرفته است.

شيردادن از پستان همانند جهاد در راه خدا
       وقتي كه حضرت رسول اكرم در فضيلت جهاد سخنراني مي‌فرمود و بانوان مسلمان در ملاقات با ايشان از محروميت خود از مشاركت در جهاد گلايه مي‌كردند،  آن حضرت طي حديث مفصلي فرمود :
« آيا راضي نيستيد هنگامي كه يكي از شما از همسر خود در حالي كه او از شما خشنود است باردار شود ثواب كسي را دارد كه روزها روزه بگيرد و شب ها براي عبادت خدا بپاخيزد و چون زايمان كند هر جرعه اي كه از شير او در آيد و هر بار كه طفل پستان او را مي‌مكد براي هر جرعه و هر بار مكيدن ثوابي است و اگر براي شير دادن ومراقبت از كودك شيرخوار شبي بيدار گردد پاداشي معادل آزاد كردن هفتاد بنده در راه خدا دارد».
.
اجر ترويج تغذيه با شير مادر
      در حديث است كه دعوت كتتده به كار خير همانند عمل كننده به آن است و اين عبارت نويد بخش آن است كه ترويج تغذيه با شير مادر نيز مشروط به پاكي و صفاي نيت،  انسان را از اجر بسيار شير دادن به كودك بهره مند مي‌سازد.  لذا اميد مي‌رود هر تلاشي كه در مورد ترويج تغذيه با شير مادر صورت گيرد انسان را از چنين ثوابي منتفع مي‌سازد بي آن كه چيزي از اجر مادر شيرده بكاهد.

خلاصه
1-در قرآن كريم حداقل 8 بار به طور مستقيم به شير مادر اشاره شده است.
2-در روايات اسلامي نيز در مورد شير مادر،  اهميت و ارزش آن و حتي آداب شير دادن مطالب بسياري وجود دارد.
3-براساس رهنمود هاي اسلامي،  شير دادن از پستان،  يك ارزش است و مادر شيرده اجر مجاهد در راه خدا و عبادت مقبول مداوم را دارد.
4-توصيه شده است مادران مدت 2 سال كامل به كودكان خود شير بدهند اما حداقل مدت شير دادن نبايد از 21 ماه كمتر باشد.
5-دادن آغوز به شير خوار به عنوان يكي از حقوق كودك مورد تاكيد قرار گرفته است.
6-شير مادر به تنهايي تامين كننده آب و غذاي كودك تا حدود سن 6  ماهگي است. از زمان آغاز رويش دندان هاي كودك غذاي تكميلي همراه شير دادن از پستان توصيه شده است.
7-توصيه شده است مادران در هر بار شير دادن،  از هر دو پستان به شير خوار شير بدهند و نيز اگر يكي دو بار در نيمه شب به كودك شير بدهند براي آنها اجر فراواني خواهد بود.
8-پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم فرموده است براي كودك هيچ شيري بهتر از شير مادرش نيست.  دانش روز با بررسي تغييرات كمي و كيفي شير مادر در طول دوران شيردهي تفسير مناسبي براي اين كلام اعجازآميز ارائه مي‌كند و شير مادر را حتي براي نوزاد نارس نيز بهترين انتخاب مي‌داند.
9-ترويج تغذيه با شير مادر يك عبادت بزرگ و پر ثمر است كه از آن كودك،  مادر،  خانواده و جامعه هم دركوتاه مدت و هم در دراز مدت بهره مند مي‌گردند.